معنی
واژهٔ «یزرعون» فعل مضارع از ریشهٔ ثلاثی مجرد (ز ر ع) است که در زبان فارسی به معنای انجام عمل کاشتن، زراعت کردن، کشت کردن و رویاندن گیاهان و محصولات کشاورزی توسط گروهی از مردان (جمع مذکر غائب) به کار میرود.
یعنی چه
این کلمه بیانگر مفهوم تولید کشاورزی و آبادانی زمین است. در فرهنگ اسلامی و متون کهن، این اصطلاح علاوه بر معنای مادی کشتوکار، به عنوان استعارهای از تلاش انسان و کاشتن بذرِ عمل در دنیا برای برداشت پاداش در آخرت نیز شناخته میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحه روی حرف یاء، سکون روی زاء، فتحه روی راء، ضمه روی عین و سکون نون پایانی به صورت «یَزْرَعُونَ» انجام میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنماهایی همچون «میکارند به عربی» یا «کشت میکنند»، واژهٔ ۶ حرفی «یزرعون» به عنوان پاسخ اصلی کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم فعل «یزرعون»، از عباراتی که به کاشتن بذر، گیاه یا عملیات زراعت و کشت گروهی اشاره دارند، استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق و مستقیم این فعل عربی به زمان دستور زبان فارسی، «میکارند» یا «کشت و زراعت میکنند» است که برای سوم شخص جمع (آنها) استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل یزرعون
واژهٔ «یزرعون» یک فعل مضارع عربی از ریشهٔ (ز ر ع) در صیغهٔ جمع مذکر غائب است که به معنای «میکارند» و «زراعت میکنند» وارد فرهنگ و ادبیات اسلامی شده است. اگرچه خود این صیغهٔ دقیق در متن آیات قرآن کریم نیامده، اما مشتقات بسیار نزدیکی از آن مانند «تَزْرَعُونَ» و «الزَّارِعُونَ» در سورههایی همچون واقعه و یوسف به کار رفتهاند که بر قدرت الهی در رویاندن گیاهان و اهمیت پایداری در کشاورزی تأکید دارند.
در فرهنگ و باورهای دینی، مفهوم زرع و زراعت فراتر از یک فعالیت فیزیکی، به عنوان نمادی از روزی حلال، تلاش هدفمند انسان برای آینده و سنجهای برای پاداش و جزا در معاد شناخته میشود؛ همانگونه که در حدیث معروف «الدُّنْیا مَزْرَعَةُ الآخِرَةِ» دنیا به عنوان کشتزاری برای درو کردن محصول اعمال در جهان آخرت توصیف شده است. این واژه در زبان فارسی با همخانوادههایی همچون زراعت، زارع و مزرعه کاملاً عجین و ملموس است.