یعنی چه
واژه مغلوبین جمع کلمه مغلوب است و به گروهی از افراد، سپاهیان یا بازندگانی اشاره دارد که در یک نبرد، رقابت، یا چالش شکست خوردهاند و طرف مقابل بر آنها تسلط و غلبه یافته است.
تلفظ
این واژه به صورت مَغلوُبینْ تلفظ میشود که فتحه روی حرف میم و سکون روی غین قرار دارد.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، برای راهنمای «شکستخوردگان» یا «مقهورین»، واژه ۷ حرفی «مغلوبین» به عنوان پاسخ دقیق کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مغلوبین و افراد شکستخورده از عبارات فوق استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی برای این کلمه شامل شکستخوردگان، بازندگان، مقهورین، منهزمین و منکوبین است که به مفهوم از دست دادن پیروزی اشاره دارند. متضاد آن نیز کلماتی چون غالبین، فاتحان و پیروزمندان است.
در قرآن
خود کلمه «مغلوبین» در قرآن نیامده است، اما ریشه آن (غلب) ۳۱ بار به کار رفته است؛ مانند آیه ۱۰ سوره قمر که واژه «مَغْلُوبٌ» در آن آمده است: «فَدَعَا رَبَّهُ أَنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ». همچنین در برخی تفاسیر، کلمه «مَسْبُوقِینَ» در آیه ۶۰ سوره واقعه به معنای مغلوبین تفسیر شده است.
نماد چیست
واژه مغلوبین یک اصطلاح لغوی، نظامی و حقوقی برای توصیف وضعیت تسلیم و شکست است و نماد اسطورهای یا تصویری خاصی برای آن تعریف نشده است. البته در موسیقی سنتی ایرانی، «مغلوب» نام یکی از گوشههای دستگاه سهگاه و چهارگاه است.
جمعبندی و توضیح کامل مغلوبین
واژه مغلوبین یک کلمه با ریشه عربی (از حروف غ-ل-ب) و به معنی شکستخوردگان و کسانی است که تحت سیطره و غلبه طرف مقابل قرار گرفتهاند. این کلمه جمع مؤنث یا مذکر مغلوب با نشانه جمع «ین» است و در متون تاریخی، نظامی و حقوقی برای توصیف جبهه بازنده کاربرد زیادی دارد.
این واژه در لغتنامههای معتبری چون دهخدا، معین و عمید به طور دقیق راستیآزمایی شده و مترادفهایی همچون مقهورین و منهزمین برای آن ذکر شده است. اگرچه خود این کلمه در قرآن عیناً یافت نمیشود، اما ریشه و مفرد آن یعنی «مغلوب» در آیات الهی برای بیان درماندگی و طلب یاری به کار رفته است.
در فرهنگ و هنر ایرانی نیز این واژه عقبه جالبی دارد؛ به طوری که در ردیف موسیقی سنتی ایران، «مغلوب» به عنوان یکی از گوشههای آواز در دستگاههای سهگاه و چهارگاه و همچنین شعبهای در مقام عراق شناخته میشود که ظرافت و زیبایی خاصی به موسیقی دستگاهی میبخشد.