یعنی چه
این واژه در اصطلاح عامیانه به کسی اطلاق میشود که به دلیل محبت یا توجه مفرط و نادرست در خانواده، رفتاری خودشیفته، کجخلق و بهانهگیر پیدا کرده است و جنبهٔ شوخی یا انتقاد را ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح و مکتوب این واژه در فرهنگهای لغت «نُنُر» است، اما در زبان کوچه و بازار و گفتار روزمره به صورت «نونور» کشیده و تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «لوس و بیمزه» یا واژهٔ ۵ حرفی، عبارت «نونور» به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به لحن و بافت متن، میتوان از واژه Spoiled برای شخص نازپرورده یا Thin-skinned برای فردی که زود به دل میگیرد استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی فصیح، نزدیکترین مفهوم به شخص ننر و لوس، واژه «مدلل» است که از ریشه دلال به معنی ناز و عشوه میآید.
نماد چیست
این واژه در ادبیات کلاسیک یا اسطورهشناسی نماد شیء یا حیوان خاصی نیست؛ اما در جامعهشناسی امروز، نمادی از نازپروردگی، عدم صبوری و ضعف در مهارتهای ارتباطی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نونور
واژه «نونور» که شکل اصیل و مکتوب آن در فرهنگهای لغت فارسی (مانند معین و عمید) به صورت «نُنُر» درج شده، یک صفت عامیانه و محاورهای در زبان فارسی است. این کلمه ریشه باستانی یا خارجی ثبتشدهای ندارد و بیشتر از اصطلاحات منبعث از تهران قدیم است که به مرور زمان وارد زبان گفتاری عموم مردم شده است.
از نظر معنایی، نونور به فردی اشاره دارد که به دلیل توجه و محبت افراطی، لوس، کجخلق و نازکنارنجی بار آمده است. این افراد معمولاً کمطاقت هستند، با کوچکترین مخالفتی قهر میکنند و رفتاری خودشیفته از خود بروز میدهند. در فضای اجتماعی و روانشناسی مدرن، این صفت نمادی از آسیبهای تربیت فرزندسالاری مفرط شناخته میشود.