یعنی چه
خوبی به معنای حالتِ خوب داشتن، نیکی، خیر و صفت یا عمل پسندیده است. این واژه در متون کهن به معنای زیبایی و حسن چهره نیز به کار رفته است و در کل به هر چیزی که واجد کیفیت مطلوب، برتری یا فضیلت باشد اطلاق میشود.
مترادف
واژههای نیکی، خیر، صلاح، حسن و احسان نزدیکترین همپوشانی معنایی را با خوبی دارند.
در جدول
پاسخ متداول برای این نشانه در جدول کلمات متقاطع، خود واژه «خوبی» یا «نیکی» است.
به انگلیسی
بسته به متن، واژههای Goodness برای ذات خوبی، Kindness برای مهربانی و Virtue برای فضیلت اخلاقی استفاده میشوند.
به عربی
در زبان عربی مفهوم خوبی با کلماتی چون خیر و احسان برای رفتار، و حسن برای زیبایی بیان میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژه İyilik دقیقترین معادل برای نیکی و خوبی است.
جمعبندی و توضیح کامل خوبی
واژه «خوبی» یکی از مفاهیم بنیادین در فرهنگ و ادبیات فارسی است که از ریشه اصیل و ایرانی «خوب» در زبان پارسی میانه (xūbīh) سرچشمه میگیرد. این کلمه ابعاد گوناگونی از مفاهیم اخلاقی، کرداری و حتی زیباشناختی را در بر میگیرد؛ به طوری که در متون کلاسیک فارسی، علاوه بر معنای نکوکاری و خیرخواهی، به عنوان مترادفی برای جمال، حسن و زیبایی چهره نیز به کار رفته است.
در نظام نمادشناسی نمادِ روشنایی، سپیدی، فرشته و آب زلال است که در تقابل مستقیم با بدی و تاریکی قرار دارد. اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما مفاهیم مترادف آن مانند «الخیر»، «الحسن» و «المعروف» به وفور دیده میشوند که نشاندهنده جایگاه والای این مفهوم در اخلاق مذهبی و انسانی است.