یعنی چه
مهادنة در لغت از ریشه «هـ د ن» به معنای سکون و آرامش است. در کاربرد حقوقی و فقهی، به قرارداد یا توافقی گفته میشود که طی آن دو طرف درگیر در جنگ، به طور موقت خصومت را کنار گذاشته و به آرامش و صلح دست مییابند.
تلفظ
این واژه به صورت «مُهادَنَة» با ضمه بر روی حرف «م» و فتحه بر روی «ه» و «د» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً با مترادفهایی نظیر «آتشبس» یا «صلح» جایگزین میشود و دارای ۶ حرف است.
به انگلیسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان انگلیسی شامل اصطلاحات نظامی و سیاسی مربوط به توقف جنگ است.
به عربی
واژه «مهادنة» ریشه در زبان عربی دارد و با مفاهیمی مانند «هدنه» و «موادعه» در متون عربی هممعناست.
به فارسی
در زبان فارسی، این واژه بیشتر در متون حقوقی، تاریخی و فقهی برای اشاره به پیمانهای صلح و توقف درگیریها به کار میرود.
در قرآن
اگرچه خود واژه «مهادنة» در قرآن نیامده است، اما مفهوم آن در قالب آموزههای مربوط به «صلح» (السلم) و «عهد» (پیمانها) در سورههایی مانند انفال مورد تأکید قرار گرفته است که به صلح حدیبیه به عنوان الگوی تاریخی آن اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل مهادنة
مُهادَنَة واژهای عربیتبار در ادبیات حقوقی و فقه اسلامی است که بر وضعیت «آرامش پس از هیجان جنگ» دلالت دارد. این اصطلاح به معنای توافق رسمی برای توقف مخاصمات بین دو گروه متخاصم است و با مفاهیمی نظیر آتشبس و صلح موقت قرابت معنایی نزدیکی دارد.
در متون تاریخی، این مفهوم به عنوان ابزاری برای جلوگیری از خونریزی و ایجاد فرصتی برای تعامل دیپلماتیک یا بازگشت امنیت به جامعه شناخته میشود. اگرچه ریشه این کلمه در متون کلاسیک است، اما کاربرد آن در مباحث حقوق بینالملل معاصر برای توصیف قراردادهای توقف درگیریها همچنان رایج است.