یعنی چه
واژهٔ «تبهکارانه» یک صفت یا قید در زبان فارسی است و به هر نوع رفتار، عمل یا نیتی اشاره دارد که بر پایهٔ جرم، بزهکاری، فساد یا آسیب رساندن به جامعه و قوانین آن شکل گرفته باشد. این کلمه از ریشهٔ «تباه» به معنی نابود و فاسد گرفته شده و نشاندهنده رفتاری است که به شیوهٔ یک تبهکار انجام میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «تَبَهْکارانِه» است که در آن حرف اول (ت) و دوم (ب) دارای فتحه هستند و حرف هاء ساکن یا بسیار خفیف ادا میشود.
در جدول
پاسخ دقیق کلمهٔ «تبهکارانه» در جدولهای شرح در متن ۹ حرف دارد. بسته به طراح جدول، کلماتی مانند مجرمانه یا بزهکارانه نیز ممکن است به عنوان پاسخ مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متناسب با نقش کلمه در جمله، از کلماتی مانند feloniously یا criminally برای حالت قیدی و از criminal یا felonious برای حالت صفتی استفاده میشود.
به عربی
در متون و ترجمههای عربی، کلماتی که از ریشه «جرم» یا «شر» مشتق شدهاند، مانند إجراميّ یا تعابیری مثل بطريقةٍ مجرمة برای رساندن این مفهوم به کار میروند.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک مفهوم انتزاعی، نماد مادی یا باستانی خاصی ندارد. اما در تحلیلهای ادبی و نشانهشناسی معمولاً با مفاهیمی مثل تاریکی، شب، فساد و سقوط اخلاقی تداعی میشود و در طرحهای مدرن امروزی گاه با نمادهایی چون دستبند یا نقاب دزدان به تصویر کشیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تبهکارانه
واژهٔ «تبهکارانه» یک صفت و قید اصیل و ریشهدار در زبان فارسی است که از ترکیب «تباه» (به معنی فاسد و خراب)، «کار» (پسوند فاعلی) و «ـانه» (پسوند قیدی/صفتی) ساخته شده است. این واژه در لغت به معنای انجام کارها به شیوه و روش یک فرد تبهکار یا مجرم است و معمولاً برای توصیف اقدامات، نقشهها یا رفتارهایی به کار میرود که علاوه بر نقض صریح قوانین حقوقی، مرزهای اخلاقی و انسانی جامعه را نیز زیر پا میگذارند.
در حوزههای حقوقی و قضایی، اصطلاحاتی مانند اقدامات تبهکارانه به فعالیتهای سازمانیافته یا نیتهای شریرانهای اطلاق میشود که مجازاتهای سنگینی را در پی دارند. اگرچه خود این لفظ به دلیل ریشه فارسیاش در متن عربی قرآن کریم وجود ندارد، اما مفاهیم معادل و عینی آن مانند «فساد فیالارض»، «اثم» و «جرم» به کرات مطرح شده و در ترجمههای فارسی، واژه تبهکاری یا تبهکارانه برای تبیین اعمال مفسدان به کار رفته است.