بکا یعنی چه؟ مترادف و متضاد آن

یعنی چه

واژه بکا در لغت به معنی جاری شدن اشک و ابراز اندوه است. در لغت‌شناسی ذکر شده که اگر به صورت مقصور (بُکا) خوانده شود به معنی اشک ریختن و اندوه بدون صداست، و اگر به صورت ممدود (بُکاء) تلفظ شود، به معنی گریه همراه با صدا، شیون و ناله است.

مترادف

این کلمات همگی بیانگر حالت‌های مختلف ابراز غم، رقت قلب و ریختن اشک هستند.

متضاد

این واژه‌ها حالات مقابل اندوه و گریه، یعنی خوشحالی و ابراز شادمانی را نشان می‌دهند.

ریشه

این واژه از زبان عربی و ریشه ثلاثی «بکی» وارد زبان فارسی شده است و به عنوان اسم مصدر یا مصدری که در متون ادبی، عرفانی و دینی ما کاربرد فراوان دارد، شناخته می‌شود.

جمله سازی

در جدول

در جدول‌های کلمات متقاطع، اگر طراح به دنبال یک کلمه ۳ حرفی عربی‌الاصل به معنای گریه و زاری باشد، پاسخ دقیق آن «بکا» است.

به انگلیسی

این واژه‌ها در زبان انگلیسی بسته به میزان شدت گریه و همراه بودن آن با ناله و شیون استفاده می‌شوند.

به عربی

در زبان عربی، این واژه ریشه اصلی دارد و مشتقات مختلف آن مانند «باکی» (گریه‌کننده) و «بکّاء» (بسیار گریه‌کننده) کاربرد وسیعی دارند.

به فارسی

دقیق‌ترین و آشناترین برگردان‌های فارسی برای این واژه، کلمات «گریه»، «سوگ»، «ماتم» و «زاری» هستند که همگی بار معنایی مشابهی را در زبان فارسی دگرگون و منتقل می‌کنند.

نماد چیست

در فرهنگ ادبی، عرفانی و اسلامی، «بکا» فراتر از یک واکنش فیزیکی ساده است؛ این واژه نماد رقت قلب، توبه خالصانه، تسلیم در برابر معبود و سوز و گداز عاشقانه در فراق یار به شمار می‌رود. در ادبیات عرفانی، اشک چشم مایه پاکی روح و صیقل خوردن دل روان‌شناسی می‌شود.