یعنی چه
واژه «رائع» صفت فاعلی از ریشه عربی «روع» است. این کلمه برای توصیف هر چیز فوقالعاده، عالی، خیرهکننده و بسیار زیبایی به کار میرود که بیننده یا شنونده را دچار شگفتی و تحسین عمیق کند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «رائِع» است که در زبان عربی با همزه مکسور و سکون عین پایانی ادا میشود و در فارسی معمولاً همزه آن به صورت متمایل به «ی» (رایع) شنیده میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان معادل واژههایی چون عالی، شگفتانگیز یا جالب به کار میرود و خود کلمه دارای ۴ حرف است.
به انگلیسی
این واژهها در زبان انگلیسی دقیقاً همان حس تحسین، شگفتی و عالی بودن فراوان را منتقل میکنند.
به عربی
از آنجا که خود واژه «رائع» اصالتاً عربی است، در این زبان برای بیان اوج زیبایی و کیفیت یک چیز از مترادفهای همتراز آن استفاده میشود.
به فارسی
نزدیکترین و دقیقترین برگردانهای این واژه در زبان فارسی شامل واژههای شگفتانگیز، فوقالعاده، عالی، فاخر و تحسینبرانگیز هستند.
نماد چیست
این کلمه بار معنایی دوگانهای دارد؛ از یک سو مظهر زیبایی و کمال است و از سوی دیگر به ریشه خود یعنی تکان خوردن قلب و ایجاد هراس یا شگفتی ناگهانی در دل اشاره دارد که نشاندهنده تأثیر عمیق یک پدیده بر روح انسان است.
جمعبندی و توضیح کامل رائع
واژه «رائع» یک صفت فاعلی وامگرفته از زبان عربی است که از ماده «ر و ع» مشتق شده است. وجه تسمیه و ریشه اصلی این کلمه در زبان عربی به معنای «ترس، هراس یا شگفتی ناگهانی» است که دل را تکان میدهد. از آنجا که مواجهه با یک پدیده فوقالعاده زیبا یا عجیب در نگاه اول انسان را شوکه و شگفتزده میکند و اصطلاحاً دل را میرباید، در سیر تطور زبانی به چیزهای بسیار زیبا، عالی و شاهکار «رائع» گفتهاند.
این واژه اگرچه در متن قرآن مجید به صورت صریح و با این رسمالخط صفت به کار نرفته (تنها ریشه آن در معنای ترس دیده میشود)، اما امروزه یکی از پرکاربردترین اصطلاحات در مکالمات روزمره و ادبیات جهان عرب برای تحسین کمال و زیبایی است. در زبان فارسی نیز این کلمه به عنوان یک لغت متمایز برای توصیف آثار فاخر، مناظر بینظیر و کارهای شگفتانگیز استفاده میشود و مفاهیمی چون جالب، بدیع و مدهش را تداعی میکند.