یعنی چه
این واژه در اصل به معنی مداومتکننده و ثابتقدم بر یک امر است، اما در کاربرد رایج امروزی به فردی گفته میشود که با دقت، حواسجمع و هشیاری از خود یا دیگران محافظت میکند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه ثلاثی مجرد «و-ظ-ب» مشتق شدهاند و با مفاهیمی چون استمرار، کار و تعهد در ارتباط هستند.
جمله سازی
در جدول
کلمه مواظب دقیقاً دارای ۵ حرف است و در حل جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای 'مراقب' یا 'بااحتیاط' کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به لحن و سیاق متن، میتوان از هر یک از این واژگان برای رساندن مفهوم مراقبت استفاده کرد.
به عربی
خود کلمه «مواظب» در عربی فصیح بیشتر به معنای کسی است که بر کاری مداومت میورزد، اما برای معنای رایج آن در فارسی، از کلمات فوق استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان مفهوم مواظبت و توجه داشتن، بیشتر از ریشه دقت و بیداری استفاده میکنند.
به فارسی
مراقب، هشیار، بیدار، باپروا، زنده چشم، پاسبان، زینهاردار.
جمعبندی و توضیح کامل مواظب
واژه «مواظب» یک صفت فاعلی وامگرفته از زبان عربی و ریشه «و-ظ-ب» است. این کلمه در خاستگاه اصلی خود به معنای کسی است که بر انجام کاری مداومت میورزد و در آن پایداری میکند؛ اما پس از ورود به زبان فارسی، تغییر معنایی یافته و امروزه بیشتر در مفهوم مراقبت، هوشیاری، حواسجمعی و پاسداری از خود یا دیگران در برابر خطرات به کار میرود.
این کلمه در متن قرآن کریم به صورت مستقیم استفاده نشده است، ولی مفاهیم همارز آن با واژگانی چون «حفیظ» و «رقیب» بیان شدهاند. متضادهای این واژه شامل غافل، بیتوجه و سهلانگار است که نشاندهنده سستی در زیر نظر داشتن امور است. در ساختار کلمات متقاطع نیز این کلمه با ۵ حرف یک پاسخ کلیدی برای هدایتکنندههای مربوط به نگهبانی و احتیاط به شمار میرود.