معنی
بجوییم شکلِ اول شخص جمع مضارع التزامی یا امری از فعل «جُستن» است که به معنای تلاش برای یافتن، کاوش کردن و در پی هدف یا حقیقتی روان شدن به کار میرود.
یعنی چه
این واژه زمانی به کار میرود که گروهی تصمیم میگیرند یا موظف میشوند که برای پیدا کردن یک شیء، مفهوم، یا حقیقت دست به تلاش و پیگیری بزنند.
مترادف
واژههای هممعنی این فعل همگی بر مفهوم حرکت، تحقیق و تلاش برای رسیدن به یک مقصود یا کشف مجهولات دلالت دارند.
جمله سازی
تلفظ
این واژه از سه هجا تشکیل شده و با کسر حرف اول (بـ) و سکون روی حرف واو تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «جستجو کنیم» یا «طلب کنیم» در قالب فعل اول شخص جمع، پاسخ ۶ حرفی «بجوییم» جای میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن و میزان ادبی بودن آن، از ترکیبهای فعلی ساختار التزامی یا افعال پایه جستجو استفاده میشود.
به فارسی
این واژه خود اصالتاً فارسی است و ریشه در زبانهای ایران باستان دارد و در فارسی معاصر به شکل «جستوجو کنیم» بازگو میشود.
نماد چیست
در متون ادبی و عرفانی، فعل بجوییم نمادی از حرکت پویا، عدم سکون، و اشتیاق روح انسانی برای رسیدن به کمال، نور و آگاهی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بجوییم
واژه «بجوییم» یک ساختار فعلی اصیل فارسی از ریشه «جستن» است که در صیغه اول شخص جمع (ما) برای زمان مضارع التزامی یا حالت امری به کار میرود. این کلمه بار معنایی عمیقی از تلاش گروهی، حرکت پویای ذهنی یا فیزیکی، و کاوش برای رسیدن به یک هدف یا حقیقت را با خود حمل میکند.
در ادبیات فارسی، این فعل فراتر از یک جستجوی ساده مادی، اغلب به عنوان نمادی از طلب معرفت و سلوک درونی برای کشف دانش و نور حقیقت یاد میشود. معادلهای مستقیم آن در زبانهای دیگر مانند 'seek' در انگلیسی و 'نبحث' در عربی نیز همین روحیه پویا و کاوشگر را بازتاب میدهند.