یعنی چه
خللناپذیر صفتی است برای توصیف هر آنچه که ساختار، عملکرد یا ارادهاش در برابر عوامل بیرونی و درونی دچار سستی، ویرانی، تحریف یا آسیب نشود. این واژه به ویژگیهایی اشاره دارد که در اوج استحکام، پایداری و کمال هستند و هیچ رخنه یا ایرادی در آنها راه نمییابد.
تلفظ
این واژه از دو بخش تشکیل شده است: بخش اول «خَلَل» (با فتحه روی حروف خ و ل و سکون ل آخر) و بخش دوم «ناپذیر» که پسوند نفی و صفتساز در زبان فارسی است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف خواستهشده میتوانید از واژه اصلی یا مترادفهای رسمی آن استفاده کنید.
به انگلیسی
بسته به بافت متن (فلسفی، نظامی یا عمومی)، یکی از واژگان بالا دقیقترین معادل برای انتقال مفهوم خللناپذیری است.
به عربی
در زبان عربی معمولاً برای رساندن این مفهوم از ساختارهای فعلی منفی یا صفاتِ نشاندهنده استحکامِ مطلق استفاده میشود.
به فارسی
این واژه یک صفت مرکب (عربی + فارسی) است. از مترادفهای اصیل و جایگزینهای روان فارسی آن میتوان به آسیبناپذیر، تزلزلناپذیر، رخنهناپذیر و استوار اشاره کرد. واژههای متضاد آن نیز شامل خللپذیر، آسیبپذیر، سست و شکننده هستند.
در قرآن
ترکیب فارسی «خللناپذیر» در متن قرآن وجود ندارد؛ اما مفسران از آن برای توصیف تحریفناپذیری قرآن و نظم بینقص آفرینش استفاده میکنند. خودِ واژه پایه «خِلال» (به معنی لابه لا و شکاف) در آیاتی مانند آیه ۴۳ سوره نور (...یَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ...) به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل خلل ناپذیر
واژه «خللناپذیر» از ترکیب کلمه عربی «خلل» (به معنی شکاف، رخنه یا نقص) و پسوند نفی فارسی «ناپذیر» ساخته شده است. این صفت در زبان و ادبیات فارسی نمادی از کمال، پایداری مطلق، مصونیت از فساد و استواری است. در حقیقت، هر ساختار، عهد، اراده یا نظامی که در برابر سختترین آزمونها و فرسایش زمان هیچگونه تغییر منفی یا رخنه تضعیفکنندهای در آن ایجاد نشود، با این عنوان توصیف میگردد.
این کلمه در متون فلسفی، عرفانی و دینی کاربرد فراوانی دارد و مادیترین جلوههای آن در طبیعت با نمادهایی چون سنگ خارا، کوهستان و الماس تداعی میشود؛ چرا که این عناصر در برابر ضربه و فرسایش بالاترین مقاومت را از خود نشان میدهند.