یعنی چه
به کار گماردن یعنی قرار دادن شخص در یک موقعیت شغلی یا موظف کردن او به انجام دادن کاری مشخص. این اصطلاح در فضاهای اداری، سازمانی و رسمی برای واگذاری مسئولیت به افراد به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب فعلی به صورت «بِ کارْ گُ مارْ دَ» (be kār gomārdan) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «به کار گماردن»، کلماتی نظیر گماشتن، منصوب کردن یا استخدام پاسخهای رایج هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن (رسمی یا عامیانه) از افعال متنوعی برای این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در متون عربی، کلمات توطیف و تعیین دقیقترین ساختارها برای رساندن این مفهوم هستند.
به فارسی
مترادفهای اصیل و روان فارسی این عبارت شامل گماشتن، به کار گرفتن، به خدمت گرفتن، مأمور کردن و منصوب کردن است.
جمعبندی و توضیح کامل به کار گماردن
عبارت «به کار گماردن» یک ترکیب فعلی مرسوم و فصیح در زبان فارسی است که از ترکیب واژه «کار» و فعل «گماردن» (از ریشه پارسی میانه گومارتن) ساخته شده است. این اصطلاح دلالت بر برگزیدن، مأمور کردن یا مستقر کردن فردی در یک جایگاه شغلی یا وظیفه خاص دارد و از مفاهیم کلیدی در حوزههای مدیریتی و اداری به شمار میرود.
در نقطهی مقابل این واژه، مفاهیمی چون اخراج کردن، عزل کردن و برکنار کردن قرار دارند که به قطع همکاری یا بازپسگیری مسئولیت اشاره میکنند. این کلمه به دلیل ساختار اصیل خود، کماکان جایگاه ویژهای در نگارشهای رسمی و متون معاصر دارد.