یعنی چه
این عبارت یک ترکیب اضافه (مضاف و مضافالیه) است که در متون فقهی، حقوقی و زیستمحیطی به کار میرود و به تمامی بهرهها، فرآوردهها و خدماتی که از جانداران به دست میآید (مانند شیر، گوشت، پشم، بارکشی و نگهبانی) اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «مَنافِعِ حَیَوان» (manāfe'-e hayavān) است.
به انگلیسی
در متون علمی و حقوقی بینالمللی از این عبارات برای توصیف منافع جانداران استفاده میشود.
به عربی
این تعابیر به طور گسترده در فقه اسلامی و متون حقوقی عربی کاربرد دارند.
به فارسی
در زبان فارسی میتوان از تعابیری همچون فواید جانداران، سودهای دَواب، بهرههای حیوانی و عواید دامها به عنوان معادلهای معنایی آن استفاده کرد.
در قرآن
خودِ ترکیبِ ثابتِ «منافع حیوان» در قرآن نیامده است، اما مضمون آن در آیات مختلفی از جمله آیه ۲۱ سوره مؤمنون («وَلَكُمْ فِيهَا مَنَافِعُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ») و آیه ۸۰ سوره غافر درباره فواید سواری، خوراک و منافع دیگر چهارپایان برای انسان ذکر شده است.
نماد چیست
این مفهوم در ادبیات دینی و فرهنگ سنتی، نمادی از نعمت و روزی الهی، برکت نظام آفرینش و وابستگی ناگزیر زندگی و معیشت انسان به اجزای طبیعت و جانداران است.
جمعبندی و توضیح کامل منافع حیوان
عبارت «منافع حیوان» هرچند یک واژهٔ واحد لغتنامهای نیست، اما به عنوان یک ترکیب توصیفی کاربرد بالایی در حقوق، فقه و مباحث زیستمحیطی دارد. این اصطلاح در برگیرنده تمام فرآوردههای مادی مانند گوشت، شیر و پوشاک و همچنین خدمات غیرمادی نظیر باربری، نگهبانی و تعادلبخشی به چرخه طبیعت است.
در نگاه سنتی و دینی، این منافع به عنوان بخشی از نظام هدایتشده خلقت برای رفاه بشر معرفی میشوند که نمونههای آن در آیات قرآن درباره چهارپایان به چشم میخورد. در حقوق مدرن نیز بحث منافع حیوانات دستمایه وضع قوانین حمایتی و مشخص کردن حقوق مالکیت و مسئولیتهای ناشی از نگهداری آنها قرار میگیرد.