یعنی چه
کفران یا کفران نعمت در اصطلاح اخلاقی و دینی به این معناست که فرد به جای شکرگزاری و قدردانی از مواهب و نیکیهایی که به او رسیده، آنها را نادیده بگیرد، پنهان کند یا در مسیر نادرست و ناپسند به کار گیرد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت کُفران (با ضمه روی حرف کاف) تلفظ میشود.
در جدول
در سوالات طراحان جدول، این مفهوم معمولاً با عناوینی چون ناسپاسی، کتمان نعمت یا ناشکری خواسته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم ناسپاسی و حقناشناسی از این واژگان استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب ریشه عربی دارد و در متون دینی و لغوی عرب به همین صورت یا با واژه جحود به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل حقناشناسی، نمکنشناسی، ناشکری و کفر اصطلاحی است.
در قرآن
در قرآن کریم، واژه کفران و مشتقات ریشهای آن (مانند کَفَروا، کَفور) بارها به معنی ناسپاسی در برابر خطابات الهی آمده است؛ از جمله در آیه ۷ سوره ابراهیم که میفرماید: «...وَلَئِنْ کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِی لَشَدِیدٌ» (و اگر ناسپاسی کنید، قطعاً عذاب من سخت خواهد بود).
جمعبندی و توضیح کامل کفران یا کفران نعمت
کفران نعمت یکی از مفاهیم کلیدی در نظام اخلاقی و اعتقادی است که ریشه در واژه عربی «کَفَرَ» به معنای پوشاندن دارد. در حقیقت، شخص ناسپاس با رفتار و گفتار خود، روی نیکیها و مواهب را میپوشاند تا دیده نشوند. این مفهوم دقیقاً نقطه مقابل «شکر» و قدردانی قرار دارد.
در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، کفران نعمت نه تنها مایه زوال مواهب و داراییهای انسان شمرده شده، بلکه بر اساس آیات قرآنی، عواقب سخت دنیوی و اخروی نظیر ناامنی یا سلب آرامش را به همراه دارد. به همین دلیل، همواره انسانها به آگاهی از مواهب و تقویت حس حقشناسی توصیه شدهاند.