ناقص الکمال یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل ناقص الکمال

عبارت «ناقص‌الکمال» یک ترکیب توصیفی و وصفی برگرفته از زبان عربی است که به متون ادبی، فلسفی و عرفانی فارسی راه یافته است. این واژه از دو بخش «ناقص» (به معنی کمبوددار و ناتمام) و «کمال» (به معنی تمامیت و پختگی) ساخته شده و اشاره به موجود، انسان یا مفهومی دارد که هنوز به بالاترین درجه از پختگی، رشد یا کمال مطلق دست نیافته است.

در حوزه فلسفه و عرفان، این اصطلاح برای توصیف انسان‌های غیرکامل یا موجودات امکانی در نظام آفرینش به کار می‌رود که ذاتاً دارای کاستی هستند و در مقایسه با کمال مطلق پروردگار، ناقص به شمار می‌روند. در ادبیات عرفانی گاهی از مفاهیمی چون «میوه کال» یا «مس» (پیش از تبدیل شدن به طلا به دست کیمیاگر) به عنوان نماد و مَجازی برای انسان ناقص‌الکمال استفاده می‌شود.