یعنی چه
خداپسندانه به رفتار، کردار یا گفتاری گفته میشود که بر اساس آموزههای دینی و اصول اخلاقی، مورد قبول و رضایت پروردگار قرار گیرد. این واژه معمولاً در بافت کارهای نیکوکارانه و خیرخواهانه به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «خُداپَسَندانه» است که از ترکیب واژههای خدا، پسند و پسوند -انه ساخته شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، برای راهنمای «کار مورد رضایت الهی» یا «رفتار نیکوکارانه»، واژه ۱۰ حرفی «خداپسندانه» یا معادلهای آن مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، از واژگانی که به رضایت الهی یا کارهای خیریه اشاره دارند استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای انتقال این مفهوم از عباراتی که نشاندهنده رضایت الهی یا انجام کار پرثواب هستند استفاده میشود.
در قرآن
خود واژه فارسی «خداپسندانه» در متن قرآن وجود ندارد؛ اما مفاهیم و تعابیر کاملاً همسنگ و معادل آن مانند «عَمَلًا صَالِحًا» (عمل شایسته)، «مَرْضِیَّة» (مورد رضایت) و «قَرْضًا حَسَنًا» (وام نیکو) به وفور به کار رفتهاند.
نماد چیست
این واژه یک مفهوم انتزاعی اخلاقی است و نماد فیزیکی خاصی ندارد؛ اما در عرف جامعه، نماد دستگیری از نیازمندان، احسان، نیکوکاری و حرکت در مسیر کمال معنوی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل خداپسندانه
واژه «خداپسندانه» از کلمات اصیل و ترکیبی زبان فارسی است که از سه جزء «خدا»، «پسند» (بن مضارع پسندیدن) و پسوند صفتساز و قیدساز «-انه» تشکیل شده است. این واژه به هر نوع کار، رفتار یا گفتاری اشاره دارد که طبق موازین اخلاقی و دینی، خشنودی و رضایت پروردگار را به همراه داشته باشد.
اگرچه این واژه به صورت مستقیم در متون آیات قرآنی به چشم نمیخورد، اما شالوده و روح آن در مفاهیمی چون عمل صالح، احسان و خیرخواهی تجلی یافته است. در کاربردهای روزمره نیز کارهای عامالمنفعه، کمک به همنوعان و نیتهای پاک همواره با این صفت یاد میشوند.