یعنی چه
به قیاس آوردن به معنای قابل مقایسه دانستن، سنجیدن و در ذهن با چیز مشابه قیاس کردن است. این ترکیب فعلی از مفهوم قیاس به معنی اندازهگیری و تطبیق دو امر برای درک بهتر یا استنتاج گرفته شده است.
تلفظ
این عبارت از پیشوند «به»، واژه عربی «قِیاس» با کسر قاف و فعل مصدری فارسی «آوَرْدَن» تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ مد نظر در جدول برای این مفهوم، خود عبارت «به قیاس آوردن» با ۱۱ حرف یا مرادفات آن همچون «مقایسه کردن» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم از افعالی که دلالت بر مقایسه و ایجاد تمثیل دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ریشه «قیس» و «قرن» برای رساندن مفهوم همسنجی و به قیاس آوردن استفاده میشود.
نماد چیست
این عبارت در مفاهیم سنتی و مدرن نماد سنجش عقلانی، استدلال و تطبیق ذهنی است. از نظر بصری، ابزارهایی مانند ترازو (برای میزان کردن و همسنجی) یا پرگار (برای اندازهگیری دقیق) به عنوان نمادهای مفهومی آن شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل به قیاس آوردن
عبارت «به قیاس آوردن» یک ترکیب فعلی عربی-فارسی است که از واژه عربی «قیاس» (به معنی سنجش و اندازه گرفتن) و فعل فارسی «آوردن» ساخته شده است. این اصطلاح به طور گسترده به معنای برابر دانستن دو امر، سنجیدن آنها با یکدیگر بر اساس شباهتها و تطبیق ذهنی به کار میرود تا از طریق یک امر شناختهشده، امر ناشناختهای درک یا ارزیابی شود.
اگرچه این ترکیب به صورت یک مصدر مستقل در لغتنامههای کلاسیک نظیر دهخدا یا معین کمتر به چشم میخورد، اما ساختارهای هممعنی آن مانند قیاس کردن و قیاس گرفتن کاربرد فراوانی دارند. در حوزه منطق، فقه و استدلالهای عقلانی، این مفهوم پایه و اساس تمثیل و استنتاج احکام یا نتایج جدید از روی موارد مشابه قبلی به شمار میرود.