یعنی چه
شترمرغ نام یک پرندهٔ بزرگ، بیپرواز و دوانگشتی از راستهٔ نهانزادان است که به دلیل جثهٔ بزرگ، گردن دراز و پاهای قوی و بلندش شناخته میشود. این پرنده با اینکه بال دارد اما قادر به پرواز نیست و در عوض، سریعترین موجود دوپا در جهان به شمار میرود. در متون کهن به دلیل ساختار ظاهریاش ترکیبی از ویژگیهای شتر و مرغ دانسته شده و گاه به دلیل بلعیدن اشیاء سخت به آن مرغ آتشخوار نیز میگفتند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ اصلی برای این نشانه خود واژهٔ «شترمرغ» با ۶ حرف است. با این حال، در طراحان جدولهای کلاسیک یا قدیمی ممکن است از واژههای مترادف آن مانند «نعامه» (۵ حرف) یا «ظلیم» (۴ حرف) نیز استفاده کنند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این پرنده Ostrich گفته میشود که ریشه در واژگان کهن دارد.
به عربی
در زبان عربی رایجترین نام برای این پرنده «نعامة» است. همچنین در ادبیات و متون کهن به شترمرغ نر «ظلیم» گفته میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی و آذربایجانی به آن Devekuşu میگویند که دقیقاً به معنای «شتر-پرنده» (مرغ شتری) است و ساختاری کاملاً مشابه زبان فارسی دارد.
نماد چیست
در ادبیات، فرهنگ عامه و تمثیلهای فارسی، شترمرغ نماد «مسئولیتگریزی و بهانهتراشی» است؛ همانطور که در ضربالمثل معروف دهخدا آمده: «به شترمرغ گفتند بپر گفت شترم، گفتند بار ببر گفت مرغم». علاوه بر این، در اصطلاحات مدرن مانند «سیاست شترمرغی»، به دلیل باور عامیانه و غیرعلمیِ فرو کردن سر در خاک هنگام خطر، نمادی از فرار از واقعیت و نادیده گرفتن مشکلات به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل شتر مرغ
شترمرغ واژهای مرکب و اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب دو کلمه «شتر» و «مرغ» پدید آمده است. علت این نامگذاری، ویژگیهای زیستی و ظاهری منحصربهفرد این جانور است؛ چرا که پاهای دوانگشتی، گردن دراز و جثه تنومندش یادآور شتر، و منقار و پرهایش یادآور پرندگان است. این موجود با وجود داشتن بال، به دلیل وزن سنگین توانایی پرواز ندارد اما در عوض با گامهای بلند خود سریعترین پرنده روی زمین نام گرفته است.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، شترمرغ جایگاه تمثیلی ویژهای دارد و به عنوان نمادی برای افراد بهانهجو و مسئولیتگریز به کار میرود که در زمان سختی با تکیه بر جنبههای متناقض هویت خود از کار شانه خالی میکنند. هرچند در قرآن نام مستقیم این پرنده نیامده، اما در تفاسیر مربوط به تشبیه زیبایی و پاکی حوریان بهشتی، به تخم سپید و درخشان شترمرغ مخفیشده در زیر پر و بال اشاره شده است.