یعنی چه
این اصطلاح اشاره به دستهای از سخنسرایان دورهٔ باستان یونان (مانند سافو، پیندار و آلکائوس) دارد که اشعار عاطفی، فردی و عاشقانه خود را به همراه نواختن ساز لیر (چنگ باستانی) میخواندند. این نوع شعر در برابر شعر حماسی و داستانی قرار میگیرد و بر بیان احساسات شخصی تمرکز دارد.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «شا-عِ-رِ / غَ-نا-یی-یِ / یو-نا-نِ / باس-تان» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف میتواند خودِ عبارت «شاعر غنایی یونان باستان» یا نام شاعران مشهور این سبک مانند «سافو» یا «پیندار» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای این مفهوم از اصطلاح Lyric poet یا به طور خاص برای دوره باستان از Ancient Greek lyric poet استفاده میشود که ریشه لیریک از واژه لیر (Lyre) به معنی ساز چنگ گرفته شده است.
به فارسی
در زبان فارسی این عبارت به عنوان یک توصیف ساختاری به کار میرود و معادلهای روان آن «ترانهسرای یونان باستان»، «شاعر احساسی یونان» یا «لیریکسرای باستان» هستند.
نماد چیست
این اصطلاح در ادبیات نماد تجلی احساسات درونی، عشق، اندوه، زیبایی و تجربه فردی است. همچنین ساز لیر یا چنگ کوچک باستانی به عنوان نماد اصلی مادی این مفهوم و الهه شعر (موز) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل شاعر غنایی یونان باستان
عبارت «شاعر غنایی یونان باستان» یک اصطلاح و عنوان تاریخی در دنیای ادبیات است که به گروهی از سخنسرایان دورهٔ کلاسیک یونان اشاره دارد. این شاعران بر خلاف حماسهسرایان که به روایت جنگها و اساطیر میپرداختند، درونمایههای کاملاً شخصی، عاشقانه و احساسی را در قالب شعرهای کوتاه بیان میکردند.
ویژگی بارز این شاعران، اجرای آثارشان همراه با نواختن ساز چنگ یا لیر (Lyre) بود؛ به همین دلیل در فرهنگ غربی به آنها «شاعر لیریک» میگویند. از نامدارترین هنرمندان این سبک میتوان به سافو و پیندار اشاره کرد که پایهگذار ترانهسرایی مدرن در جهان شدند.