یعنی چه
متعبدات جمع مؤنث کلمه «متعبد» است و در متون کهن و لغتنامهها به دو معنای عمده به کار رفته است؛ نخست به معنی اعمال، مناسک و قربانیهایی که زائران در ایام حج در مکه معظمه بهجا میآورند، و دوم به عنوان جمعِ مَتَعَبَّد، به معنای مکانها، جایگاهها و معابدی که در آنها طاعت و بندگی حقتعالی انجام میشود.
تلفظ
این واژه بر وزن مُتَفَعَّلَات خوانده میشود؛ تشدید روی حرف «ب» قرار دارد و حرف پیش از آن یعنی «ع» نیز با فتحه تلفظ میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه دقیقاً ۷ حرف دارد و به عنوان پاسخ برای طراحانی که معنی اعمال حج یا مکانهای پرستش را میخواهند، کاربرد دارد.
به عربی
در زبان عربی، بسته به اینکه منظور اعمال عبادی حج باشد یا مکانهای بندگی، از واژههای المناسک یا المعابد استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این واژه در زبان فارسی معاصر، «آیینهای عبادی حج» یا در مفهوم مکانی آن «نیایشگاهها و معابد» است.
در قرآن
عین کلمه «متعبدات» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، واژههای همخانواده و ریشه فقهی و عقیدتی آن مانند تعبدون، عابد، عباد و مفهوم مناسک حج بارها در سورههای مختلف مورد تأکید قرار گرفتهاند.
نماد چیست
این کلمه در سنت اسلامی اصطلاحی فقهی و لغوی است و به عنوان نمادی از پایبندی به مناسک دینی، خلوص در طاعت، و تسلیم بودن در برابر فرامین الهی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل متعبدات
واژه «متعبدات» ریشهای عربی دارد و از واژه «عبد» و باب تفعل گرفته شده است. این واژه در لغتنامههای کهن فارسی نظیر دهخدا دو کاربرد اصلی دارد؛ در متون فقهی و دینی بیشتر اشاره به مجموعه اعمال، قربانیها و مناسکی دارد که حاجیان در جریان سفر حج به جا میآورند. در کاربرد دوم نیز به عنوان جمعِ مَتَعَبَّد، به معنی معابد و جایگاههای پرستش خداوند به کار میرود.
این کلمه امروزه در زبان گفتاری و نوشتاری معاصر کمتر استفاده میشود و جای خود را به واژههای آشناتری مثل عبادات یا مناسک داده است، اما همچنان در متون ادبی کهن و حل جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک لغت اصیل و دقیق فقهی شناخته میشود.