یعنی چه
این کلمه یک عبارت فعلی مؤکد در زبان عربی است که اراده قطعی گوینده (در قرآن: ابلیس) را برای صادر کردن فرمان و مجبور ساختن گروهی به انجام یک کار نشان میدهد. این واژه از ریشه «امر» ساخته شده و به معنای فرمانروایی و اعمال دستور صلب است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه قرآنی با فتح لام ابتدایی، مدّ الف، ضم میم، فتح را، تشدید و فتح نون و سكون میم پایانی به صورت لَآمُرَنَّهُمْ است.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل دقیقاً خودِ واژه «لامرنهم» با شمارش ۷ حرف یا شکل استاندارد قرآنی آن «لاآمرنهم» با ۸ حرف است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت معمولاً با استفاده از قیدهای تأکید مانند surely یا certainly به همراه فعل command یا order ترجمه میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی فصیح و ساختار یافته از فعل مضارع متکلم وحده همراه با لام قسم و نون تاکید ثقیله و ضمیر متصل مفعولی است.
به فارسی
در برگردانهای معتبر فارسی قرآن کریم، این عبارت را به صورت «و هرآینه به ایشان فرمان دهم» یا «و قطعاً به آنان دستور میدهم» ترجمه کردهاند که نشاندهنده اجبار و وسوسه حتمی است.
در قرآن
این واژه در آیه ۱۱۹ سوره نساء دو بار تکرار شده است؛ آنجا که شیطان سوگند یاد میکند که انسانها را گمراه کند: «وَلَأُضِلَّنَّهُمْ وَلَأُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذَانَ الْأَنْعَامِ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ...» (و آنان را سخت گمراه میکنم و به آرزوهای دور و دراز میافکنم و به آنان دستور میدهم تا گوشهای چهارپایان را بشکافند و به آنان دستور میدهم تا آفرینش خدا را دگرگون سازند).
جمعبندی و توضیح کامل لامرنهم
واژه «لامرنهم» (که شکل صحیح نگارش آن لَآمُرَنَّهُمْ است) یک عبارت فعلی کاملاً عربی و برگرفته از متن قرآن کریم است. این کلمه به صورت مستقل در فرهنگهای لغت اصیل فارسی به عنوان واژه فارسی ثبت نشده است، اما به واسطه حضور پررنگش در متون تفسیری، ترجمههای قرآنی و ادعیه، برای مخاطبان فارسیزبان و طراحان جدول شناختهشده است. ریشه این کلمه «أمر» بوده و ساختار آن به گونهای طراحی شده که بیشترین میزان تأکید و قطعیت را در مفهوم فرمان دادن برساند.
در بافتار معرفتشناختی و قرآنی، این عبارت بخشی از بیانیه و سوگند ابلیس در برابر خداوند متعال برای گمراه ساختن بنیآدم است. شیطان در این آیه اعلام میکند که با نفوذ در ذهن و روح انسانهای غافل، کنترل اعمال آنها را به دست میگیرد و به آنها دستور میدهد تا دست به کارهایی نظیر تغییر آفرینش الهی و رفتارهای جاهلی بزنند. از این رو، در فرهنگ اسلامی این کلمه به عنوان نمادی از وسوسه شدید، سلطه جویی شیطان بر نفس اماره و تلاش مستمر او برای مسخ فطرت پاک انسانی شناخته میشود.