یعنی چه
دغلکاری در اصل به عملی گفته میشود که در آن فرد با ظاهرسازی، پنهانکاری یا تغییر حقیقت، دیگران را دچار اشتباه و گمراهی میکند و رفتاری ناسالم و غیرصادقانه را پیش میگیرد.
مترادف
واژههایی چون راستکاری، صداقت، درستکاری، صحیحالعمل بودن و امانتداری نیز به عنوان متضاد این کلمه شناخته میشوند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [da-gal-kā-ri] است که از ترکیب واژهٔ «دَغَل» و پسوند شغلی و مصدری فارسی «کاری» ساخته شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، واژهٔ «دغل کاری» دقیقاً ۷ حرف دارد و به عنوان پاسخ برای راهنماهایی با مفهوم فریبکاری و تقلب استفاده میشود.
به انگلیسی
واژههای دیگری نظیر dishonesty و cunning نیز بسته به متن میتوانند به عنوان معادل انگلیسی آن به کار روند.
به عربی
این کلمات در زبان عربی به جنبههای مختلف فریب، رویریا و تقلب اشاره دارند.
به فارسی
ریشه اصلی این واژه یعنی «دَغَل» اصالتاً از زبان عربی (به معنی عیب، فساد و تباهی) وارد فارسی شده و با ترکیب با پسوند فارسی، ساختار «دغلکاری» را پدید آورده است؛ معادلهای اصیل فارسی آن شامل فریبکاری و مکارگی است.
نماد چیست
در ادبیات سنتی و فرهنگ عامه، حیوان «روباه» نماد مکر و دغلکاری به شمار میرود. همچنین در متون کهن اقتصادی و ادبی، واژه «قَلب» به معنی سکه ناسره و تقلبی، به عنوان نماد مادی دغلکاری در معامله شناخته میشده است. این مفهوم در قرآن کریم به صورت مستقیم نیامده اما ریشه آن در قالب واژه «دَخَلاً» در آیه ۹۲ سوره نحل به معنای تقلب و فریب میان خود، به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل دغل کاری
دغلکاری یک مفهوم اخلاقی و اجتماعی منفی است که به رفتارهای مبتنی بر فریب، نیرنگ، تقلب و پنهان کردن حقیقت اشاره دارد. این واژه از ترکیب ریشه عربی «دغل» (به معنای تباهی و عیب) با پسوند مصدری فارسی شکل گرفته است و در روابط انسانی نشاندهنده دورویی و سوءاستفاده از اعتماد دیگران برای رسیدن به منافع شخصی است.
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، دغلکاری همواره در تقابل مستقیم با ارزشهایی چون صداقت، راستکاری و امانتداری قرار میگیرد. این مفهوم با نمادهایی چون روباه در دنیای حیوانات و سکه تقلبی در امور مادی تصویر میشود و ریشههای معنایی آن در متون دینی نیز با مفاهیمی همچون نفاق، مکر و خداع همپوشانی نزدیکی دارد.