معنی
عجایب در زبان فارسی به عنوان اسم جمع به کار میرود و به معنای پدیدهها، امور یا کارهایی است که به دلیل غیرعادی بودن، شگفتی و حیرت انسان را برمیانگیزند.
یعنی چه
این واژه برای توصیف هر چیزی که فراتر از درک معمول و تجربیات روزمره ما باشد به کار میرود؛ مانند سازههای شگفتانگیز باستانی یا پدیدههای نادر و عجیب در طبیعت.
مترادف
واژههایی که مفهوم پدیدههای حیرتانگیز و غیرمعمول را میرسانند.
متضاد
کلماتی که به امور روزمره، رایج و بدون شگفتی اشاره دارند.
هم خانواده
واژگان همریشه که از ریشه ع-ج-ب مشتق شدهاند.
جمله سازی
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی که برای اشاره به شگفتیها و پدیدههای حیرتآور استفاده میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل عجایب
واژه عجایب که جمع مکسر «عجیبه» در زبان عربی است، به طور گسترده در زبان و ادبیات فارسی برای توصیف پدیدهها، سازهها و امور شگفتانگیز و خارقالعاده به کار میرود. این کلمه نشاندهنده هر آن چیزی است که از چارچوب انتظارات عادی انسان فراتر رفته و حس تحسین، حیرت یا کنجکاوی را برمیانگیزد.
در فرهنگ عامه و تاریخ، اصطلاح «عجایب» بیشتر یادآور سازههای باستانی بینظیری مانند اهرام مصر است، اما در مفاهیم عمیقتر ادبی و عرفانی، به شگفتیهای آفرینش، رازهای طبیعت و عظمت جهان هستی اشاره دارد که عقل انسان از درک کامل آنها بازمیماند.