آتئیست یعنی چه؟ متضاد آن

جمع‌بندی و توضیح کامل آتئیست

واژه آتئیست در لغت به معنای بی‌خدا یا خداناباور است و به فردی اطلاق می‌شود که به وجود خدا یا خدایان باور ندارد. ریشه این کلمه به یونان باستان بازمی‌گردد که از ترکیب پیشوند نفی و واژه خدا ساخته شده و به مرور زمان از طریق زبان‌های اروپایی به فرهنگ‌های دیگر راه یافته است.

در تفکر فلسفی، آتئیست‌ها جهان را بر پایه مادیات، علم تجربی و قوانین طبیعی تحلیل می‌کنند و ترجیح می‌دهند پدیده‌ها را بدون نیاز به علت‌های ماورایی توضیح دهند. این مفهوم در مقابل «تئیسم» یا خداباوری قرار می‌گیرد و با مفاهیمی مانند اگنوستیک (لاادری‌گری یا ندانم‌گویی) که موضعی میانه دارد، تفاوت دارد.

اگرچه این واژه فرنگی در متون کهن فارسی یا کتاب‌های مذهبی مانند قرآن عیناً وجود ندارد، اما مفاهیم مشابهی همچون «دهریون» (مادی‌گرایانی که همه‌چیز را به روزگار نسبت می‌دادند) یا «ملحد» برای توصیف این نوع تفکر و کج‌روی از باورهای دینی به کار رفته است.