یعنی چه
این واژه صفت فاعلی وامگرفته از زبان عربی است و دو معنای عمده دارد: نخست به معنی کسی یا چیزی که درِ شیشه، بطری یا ظرفی را محکم میبندد و مسدود میکند. دوم، به معنی کسی که چیزی را به روغن آغشته میکند یا مادهای را چرب مینماید.
تلفظ
در معنای مسدودکننده و بندآورنده به صورت «مُدْسِم» و در معنای چربکننده و به روغن تر کننده به صورت «مُدَسِّم» تلفظ میشود.
به انگلیسی
بسته به کاربرد واژه در متن، معادلهای انگلیسی آن متفاوت است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ریشه (د-س-م) مشتق شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل واژههای درپوش، مسدودکننده، بندآورنده و همچنین چربکننده یا روغنمالیکننده است.
در قرآن
کلمه مدسم و ریشه ثلاثی مجرد آن (دسم) در متن قرآن کریم کاربرد و اسمی ندارند.
نماد چیست
مدسم یک واژه کاربردی و اصطلاحی در زبان و لغتنامههای کهن است و ارزش نمادین، مذهبی یا اسطورهای معینی در فرهنگ معاصر یا کلاسیک ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل مدسم
واژه «مدسم» یا «مدسم» یک صفت فاعلی عربی است که به کتابهای لغت و متون کهن فارسی راه یافته است. ریشه اصلی این کلمه به حروف «د-س-م» بازمیگردد که با مفاهیمی نظیر چربی، بستن و پوشاندن در ارتباط است.
با توجه به نوع تلفظ، این کلمه میتواند دو کارکرد کاملاً متفاوت داشته باشد؛ در حالت مُدْسِم اشاره به ابزار یا فردی دارد که منفذ یا درِ ظرفی را مسدود میکند و در حالت مُدَسِّم به معنای آغشته کردن سطوح به چربی و روغن به کار میرود. این کلمه امروزه در زبان محاوره رایج نیست اما در حل جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد.