معنی
این کلمه در زبان فارسی امروز به عنوان قید به کار میرود و بیشتر زمانی استفاده میشود که فرد میخواهد نظری مخالف بدهد، انتقادی کند یا سخن کلام بزرگی را قطع کند تا لحن کلام نرمتر شود.
یعنی چه
این واژه برای تعدیلِ جرأت گفتار و رعایت ادب در سخن پیش از بیان درخواست یا نقد مستقیم به کار میرود.
مترادف
در کاربرد تعارفی و محترمانه معادل «با اجازه» است و در کاربرد لغوی معادل «جسورانه».
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه ثلاثی مجرد (ج-س-ر) اشتقاق یافتهاند.
تلفظ
این واژه با فتحة حرف اول و تنوین نصب در انتها تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان راهنما از عباراتی چون «با اجازه» یا «گستاخانه» استفاده میشود.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در جملات انگلیسی، بسته به لحن محترمانه یا معنای لغوی، از ترکیبات متفاوتی استفاده میشود.
به عربی
ریشه کلمه عربی است اما خود ساختار «جسارتاً» با تنوین به این معنا در عربی فصیح رایج نیست و از واژههای جایگزین استفاده میشود.
به فارسی
از آنجا که این واژه از عربی وارد شده و با تنوین قیدساز ترکیب شده است، برگردان اصیل فارسی آن عباراتی مانند «با پیشکش پوزش» یا «با گستاخی من را بخشیدن» است.
در قرآن
واژه «جسارتا» و ریشه «جسر» با این بار معنایی در متن قرآن کریم به کار نرفتهاند.
نماد چیست
این کلمه نماد بار معنایی ترکیب «جرأت + احترام» است و در روانشناسی کلامی برای کاهش جبههگیری مخاطب استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل جسارتا
واژه «جسارتاً» یک قید کاربردی در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد. این کلمه از نظر دستوری با اضافه شدن تنوین به مصدر «جسارت» ساخته شده است. اگرچه معنای اصلی و ریشهای آن به دلیری، بیباکی و فراتر رفتن از حد خود اشاره دارد، اما در فرهنگ گفتاری و نوشتاری امروز فارسی، تغییر کارکرد داده و به عنوان یک ابزار کلامی برای رعایت ادب استفاده میشود.
در رفتارهای ارتباطی، افراد زمانی از «جسارتاً» استفاده میکنند که قصد دارند سخنی برخلاف میل مخاطب بگویند، انتقادی مطرح کنند، یا پوزش خود را پیش از بیان یک حقیقت بیپرده اعلام دارند. این واژه در واقع نقش یک ضربگیر کلامی را ایفا میکند تا بار تند یا مستقیم سخن را کاهش داده و احترام متقابل را در گفتگو حفظ نماید.