یعنی چه
«بدبختی و فلاکت» به حالتی اطلاق میشود که در آن انسان دچار مشقت شدید، فقر، یا بداقبالی عمیق باشد و در وضعیت ناخوشایند و سختی به سر ببرد.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [بَد بَخ تی وَ فَ لا کَت] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف، خود «بدبختی و فلاکت» (۱۲ حرف) یا واژههای هممعنی نظیر نکبت، ادبار و بیچارگی است.
به انگلیسی
این کلمات در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم بدبختی، بیچارگی مطلق و فقر شدید به کار میروند.
به فارسی
از واژههای هممعنی و معادلهای اصیل فارسی آن میتوان به تیرهبختی، شوربختی، بیچارگی و تنگی روزگار اشاره کرد.
در قرآن
ترکیب «بدبختی و فلاکت» به صورت مستقیم در قرآن نیامده است؛ اما ریشهها و مفاهیمی همچون «شقاوت»، «عذاب»، «بؤس» و «خسران» برای توصیف این حالت و محرومیتهای اخروی به کار رفتهاند. همچنین واژه «فلک» در قرآن به معنی مدار اجرام آسمانی است و ارتباطی با فلاکت ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل بدبختی و فلاکت
عبارت «بدبختی و فلاکت» در زبان و ادبیات فارسی نشاندهنده اوج ناامیدی، سقوط اجتماعی و قرار گرفتن در وضعیت بحرانی و مشقتبار است. این واژه ترکیبی از «بدبختی» (واژه اصیل فارسی به معنای بخت ناخوشایند) و «فلاکت» (مصدر جعلی ساخته شده در فارسی از ریشه فلک به معنای چرخ گردون) تشکیل شده است که هردو بر ناسازگاری روزگار و فقر شدید دلالت دارند.
در فرهنگ عامه و ادبیات، این عبارت نمادی از درجا زدن، بیکسی و قربانیِ جبر روزگار شدن است که معمولاً در نقطه مقابل سعادت، رفاه و خوشبختی قرار میگیرد و برای بیان رنجهای عمیق انسانی استفاده میشود.