یعنی چه
دانهخواری به عمل یا ویژگی موجودی اطلاق میشود که برای ادامه حیات خود از دانههای گیاهان، بذرها و غلات تغذیه میکند. این اصطلاح در زیستشناسی برای توصیف جانورانی به کار میرود که رژیم غذایی اصلی آنها را دانهها تشکیل میدهند و به عنوان یک رفتار تغذیهای طبیعی شناخته میشود.
تلفظ
واژه دانهخواری از ترکیب دو بخش «دانه» (با مصوت کوتاه در پایان) و «خواری» (حاصل مصدر از خوردن) تشکیل شده و به صورت روان و سرهم تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به پرسشهایی نظیر «نوع تغذیه پرندگان» یا «بذرخواری»، واژه ۹ حرفی «دانهخواری» یا اصطلاحات مشابهی چون «چینه خواری» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این رژیم غذایی در علم زیستشناسی از واژه تخصصی Granivory و در کاربرد عمومی از عبارت Seed-eating استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای توصیف جانوران دانهخوار یا مفهوم دانهخواری از تعابیری همچون «آكل البذور» یا «اقتيات على البذور» استفاده میکنند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات فارسی، دانهخواری (یا چینه خواری) پرندگان و موجودات کوچک نمادی از قناعت، صبوری و تلاش برای کسب روزی اندک و مقدر از دل طبیعت است. این مفهوم گاهی به وابستگی موجودات به مواهب ساده زمین نیز اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل دانه خواری
دانهخواری واژهای اصیل و مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب «دانه» و بن مضارع «خوردن» به همراه پسوند حاصلمصدر ساخته شده است. این اصطلاح در حوزه زیستشناسی به رژیم غذایی جاندارانی مانند پرندگان، ماکیان و جوندگان اشاره دارد که منبع اصلی انرژی خود را از بذرها و غلات تامین میکنند و نقش مهمی در چرخه پخش و تکثیر گیاهان در طبیعت دارند.
اگرچه این واژه به صورت مستقیم در متون کهن مذهبی مانند قرآن نیامده است، اما به صورت غیرمستقیم و در قالب رویش دانهها (حبّ) و بهرهگیری جانداران از آنها مورد توجه قرار گرفته است. در نگاه نمادین و ادبی نیز، دانهخواری همواره یادآور زیست طبیعی پرندگان و مفهوم قناعت در زندگی است.