یعنی چه
مراره یک واژه با ریشه عربی است که در زبان فارسی دو کاربرد عمده دارد؛ در اصطلاح پزشکی به اندام کیسه صفرا یا زهرهدان اشاره میکند که در زیر کبد قرار دارد و مایع صفرا در آن ذخیره میشود. در مفهوم لغوی و استعاری نیز به معنای تلخی، سختی، رنج و اندوه روزگار به کار میرود.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی به صورت مَ-را-رَه (marārah) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه مراره معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی همچون «کیسه صفرا»، «زهره»، «تلخی و سختی» یا «اندوه» کاربرد دارد و یک واژه ۵ حرفی است.
به انگلیسی
با توجه به دوگانه بودن معنای این واژه، در متون پزشکی معادل Gallbladder یا Bile است و در مفاهیم ادبی و انتزاعی معادل Bitterness یا Hardship قرار میگیرد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در این زبان نیز دقیقاً به همین صورت (المَرارَة) برای اشاره به کیسه صفرا، حالت تلخ بودن اشیاء یا به صورت استعاری برای خشم و اندوه شدید استفاده میشود.
به فارسی
برگردانها و معادلهای اصیل فارسی این کلمه شامل «زهره»، «زهرهدان» و «کیسه صفرا» در کالبدشناسی، و واژههای «تلخی»، «رنج» و «شکنجه» در ادبیات غیرپزشکی است.
جمعبندی و توضیح کامل مراره
واژه «مراره» یک کلمه ریشهدار عربی از مشتقات «م-ر-ر» است که به طور گسترده به زبان فارسی راه یافته است. این کلمه دو وجهه معنایی کاملاً متمایز دارد؛ در وجهه نخست که کاربردی علمی و زیستشناسی دارد، به اندام کیسه صفرا یا همان زهرهدان اشاره میکند که وظیفه نگهداری مایع متمایل به زرد و تلخ کبد را بر عهده دارد.
در وجهه دوم و ادبی، مراره نماد بارز تلخکامی، سختیهای طاقتفرسا و اندوه عمیق در زندگی است. در طب سنتی و باورهای کهن ادبی، این اندام با شجاعت و ترس نیز گره خورده است، به طوری که اصطلاحاتی مانند «زهرهترک شدن» برآمده از همین نگاه به مراره (زهره) است. گرچه خود این کلمه به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما همخانوادههای آن برای بیان مفاهیمی چون استواری یا عبور کردن بارها استفاده شدهاند.