یعنی چه
این ترکیب در زبان فارسی دو معنای عمده دارد؛ در وجه ادبی و عام به معنای جلال، حشمت، زیبایی خیرهکننده و عظمتِ جلوهٔ منظرهٔ برفی در طبیعت است. در اصطلاح تخصصی گیاهشناسی، نام یک سرده از گیاهان پیازی و گلدار از تیرهٔ مارچوبگان (Chionodoxa) است که در اواخر زمستان و اوایل بهار، دقیقاً همزمان با ذوب شدن برفها از میان آنها بیرون میآیند و میشکوفند.
تلفظ
تلفظ این واژه ترکیبی به صورت شُکوِ بَرف است که از دو واژهٔ «شکوه» (شُ-کوه) به معنای جلال و «برف» (بَ-رف) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع ۷ حرف دارد و خود کلمهٔ «شکوه برف» است. بسته به طراح جدول، گاهی ممکن است به عنوان نام دیگر نوعی گل بهاری نیز مد نظر باشد.
به انگلیسی
نام علمی این گل Chionodoxa است که در زبان انگلیسی دقیقاً به صورت کلمه به کلمه ترجمه شده و به آن Glory of the snow میگویند. برای توصیف زیبایی منظره نیز از کلماتی چون grandeur یا splendor استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این گل زیبا از ترکیب «مجد الثلج» استفاده میشود و برای توصیف جلوه، هیبت و عظمت منظرهٔ برفی اصطلاحات «جلال الثلج» یا «عظمة الثلج» به کار میرود.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، این عبارت و گل منسوب به آن، نماد استقامت و امیدِ برآمده از دل سختیهاست؛ چرا که گل شکوه برف در اوج سرما از میان برفها سر برمیآورد. همچنین رنگ روشن و جلوهٔ آن نمادی از پاکی، معصومیت و نویددهندهٔ پایان زمستان و آغاز نوزایی طبیعت است.
جمعبندی و توضیح کامل شکوه برف
ترکیب اصیل و فارسی «شکوه برف» یک اصطلاح دووجهی است که هم حس زیباییشناختی ادبی را بیدار میکند و هم یک پدیدهٔ شگفتانگیز طبیعی را توصیف مینماید. واژههای سازندهٔ آن ریشه در زبانهای ایران باستان (پهلوی و اوستایی) دارند؛ «شکوه» به معنای عظمت و حشمت و «برف» برگرفته از واژهٔ اوستایی وافرا است. نام علمی گیاه شناسی آن نیز دقیقاً ترجمهٔ همین اصطلاح است.
این عبارت در ادبیات به عنوان مظهر سپیدی باشکوه و سکوت سنگین زمستان شناخته میشود، در حالی که در دنیای گیاهان، گلی با همین نام پیامآور امید و نوزایی است. رشد این گل در میان سپیدی و سرمای برف، نمادی عمیق از پیروزی بهار بر زمستان، غلبه بر سختیها و شکوفایی زندگی در نامساعدترین شرایط ممکن به شمار میرود.