یعنی چه
علم جادوگری به مجموعه ادعاها، باورها و اعمالی گفته میشود که هدف آنها تأثیرگذاری غیرطبیعی یا ماورایی بر جهان مادی، ذهن یا بدن افراد از طریق راههای پنهان، اوراد، طلسمات، گرهزدنها و چشمبندی است. در متون سنتی و اسلامی، این مفهوم با عناوینی چون سحر، شعبده و علوم غریبه یاد میشود و اغلب به عنوان تصرف در قوه خیال و ادراک دیگران تعریف شده است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «عِلم» (به کسر عین و سکون لام) و «جادوگری» (جا + دو + گَ + ری) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «علم جادوگری» بسته به تعداد حروف، واژههایی نظیر سحر، افسون، شعبده، کهانت، ساحری و یا علوم غریبه به کار میروند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن، واژههای متعددی برای این مفهوم وجود دارد که رایجترین آنها Witchcraft و Sorcery است.
در قرآن
در قرآن کریم، این مفهوم با واژه «سِحر» و مشتقات آن مانند ساحر و سحّار بیش از ۵۰ بار ذکر شده است. قرآن جادوگری را نوعی چشمبندی، فریب دیداری و تصرف در خیال انسانها میداند (مانند داستان موسی و ساحران فرعون در سوره اعراف). همچنین در آیه ۱۰۲ سوره بقره به تاریخچه آن در بابل و آموزش آن توسط هاروت و ماروت برای آزمایش مردم اشاره شده و تأکید گردیده که جادوگران بدون اذن الهی توانایی ضرر رساندن به کسی را ندارند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و تاریخ علوم خفیه، علم جادوگری با نمادهای مختلفی شناخته میشود؛ از جمله پنتاگرام (ستاره پنجپر) به عنوان نماد عناصر طبیعت، چوبدستی برای تمرکز انرژی، کتابهای قدیمی طلسم (گرایموار) و همچنین طنابها و گرهها که در ادبیات قرآنی نیز به گرههای جادوگری (نفث فی العقد) اشاره شده است.
جمعبندی و توضیح کامل علم جادوگری
علم جادوگری که در ادبیات کهن و متون اسلامی بیشتر با نام «سحر»، «ساحری» و «علوم غریبه» شناخته میشود، به مجموعه اعمال، اوراد و طلسمهایی اطلاق میگردد که با ادعای دستکاری نیروهای پنهان طبیعت یا ماوراءالطبیعه انجام میشوند تا تغییراتی خارقالعاده یا توهمآمیز در جهان عینی یا ذهن و بدن انسانها ایجاد کنند. واژه جادو ریشهای عمیق در زبان فارسی میانه و اوستایی دارد.
از دیدگاه قرآن و منابع فقهی، جادوگری امری واقعی اما مبتنی بر تصرف در قوه خیال و چشمبندی (فریب ادراک) است. در شریعت اسلام، یادگیری و انجام آن به عنوان گناهی کبیره و عمل مذموم بهشدت تحریم شده است، مگر در مواردی خاص و استثنایی که هدف از آن صرفاً ابطال سحر و کمک به آسیبدیدگان باشد.