یعنی چه
این واژه به فرد یا موجودی اطلاق میشود که از نظر ظاهری و ترکیب اجزای صورت، مورد پسند و تحسین دیگران قرار میگیرد. در کاربرد عمومی، صفتی برای ستایش زیبایی چهره است.
تلفظ
این واژه با تلفظ «خوشصورت» در زبان فارسی ادا میشود که ترکیبی از صفت «خوش» و اسم «صورت» است.
در جدول
این واژه به دلیل داشتن ۷ حرف، در جدولهای متقاطع با کلمات هممعنی خود جایگزین میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بسته به جنسیت و سیاق جمله شامل handsome برای آقایان، beautiful برای خانمها و good-looking به عنوان صفتی عمومی است.
به عربی
در زبان عربی از عباراتی نظیر حسنالوجه یا جمیل برای توصیف چهرهای زیبا استفاده میشود.
نماد چیست
این واژه در ادبیات فارسی نماد زیبایی مادی و ظاهری است. غالباً در تقابل با «خوشسیرت» به کار میرود تا بر تمایز میان آراستگی چهره و کمالات اخلاقی تأکید ورزد.
جمعبندی و توضیح کامل خوش صورت
خوشصورت واژهای مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب «خوش» به معنای نیکو و «صورت» به معنای چهره ساخته شده است. این صفت برای توصیف افرادی که از ویژگیهای ظاهری جذاب و متناسب برخوردارند به کار میرود و دایرهای گسترده از مترادفها مانند زیبارو و خوشسیما را شامل میشود.
در متون کلاسیک و عرفانی، این واژه اغلب برای اشاره به تجلی جمال ظاهری استفاده میشود و گاه برای برجسته کردن تفاوت میان ظاهر و باطن، در کنار مفهوم «خوشسیرتی» قرار میگیرد تا کمال انسانی را در جمع میان زیبایی چهره و نیکویی باطن تعریف کند.