یعنی چه
این کلمه در متون و فرهنگهای لغت کهن و کلاسیک به عنوان صفت برای فردی به کار میرفته که موهای زائد بدن (بهویژه ناحیه زهار) را پاک و اصلاح کرده است. واژهای بسیار مهجور و تخصصی است که در فارسی امروز هیچ کاربرد روانی ندارد.
تلفظ
تلفظ دقیق این کلمه به صورت فَتْحِ جیم و سکونِ باء (جَبیش) گزارش شده است.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، در صورت پرسش برای این معنا، کلمه چهار حرفی «جبیش» پاسخ اصلی است.
به انگلیسی
معادل انگلیسی دقیقی که این مفهوم خاص سنتی را برساند وجود ندارد، اما از صفتهای مربوط به تراشیدن مو استفاده میشود.
به عربی
این کلمه ریشه عربی دارد و از فعل جَبَشَ به معنی تراشیدن و ستردن مو مشتق شده است.
به فارسی
در برگردان یا برابرسازی دقیق فارسی میتوان از ترکیبهایی نظیر مستردهمو یا کچل و بیمو در نواحی خاص بدن استفاده کرد.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک نماد ادبی یا اصطلاح رایج در فرهنگ عامه شناختهشده نیست و صرفاً یک دلالت کاربردی و فیزیکی کهن در کتابهای لغت دارد.
جمعبندی و توضیح کامل جبیش
واژه «جبیش» یک کلمه بسیار نادر و مهجور با ریشه عربی است که در متون کلاسیک و فرهنگهای لغوی کهن (مانند لغتنامه دهخدا) ثبت شده است. این کلمه از نظر معنایی به فردی اشاره دارد که موهای زائد بدن یا موی شرمگاه خود را تراشیده و پاک کرده باشد. متضاد این واژه در زبان عربی «اشعر» به معنای پرمو است.
باید توجه داشت که این کلمه در زبان فارسی معاصر و گفتارهای روزمره هیچگونه کاربردی ندارد و نباید آن را با واژههای مشابهی چون «جیش» (به معنی سپاه یا ادرار کودکانه) یا «جنبش» (به معنی حرکت) که به دلیل خطای تایپی ممکن است شبیه به نظر برسند، اشتباه گرفت. امروزه کاربرد این کلمه صرفاً به صورت یک سوال چهار حرفی تخصصی در جدولهای کلمات متقاطع خلاصه میشود.