یعنی چه
بدگمان شدن به معنای شروع کردن به داشتن شک، سوءظن یا برداشت منفی نسبت به یک فرد، رفتار یا موقعیت است، به طوری که ذهن بدون وجود مدارک و دلایل محکم، به سمت تفسیرهای بدبینانه و کجخیالی حرکت میکند.
تلفظ
این واژه به صورت بَدْ-گُ-مانْ شُ-دَن تلفظ میشود که در آن «بد» پیشوند صفتساز منفی و «گمان» به معنای حدس و اندیشه است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، برای راهنمای «سوءظن پیدا کردن» یا «بدبین شدن»، واژهٔ ۹ حرفی «بدگمان شدن» یا معادلهای کوتاهتر آن مانند «ظنین شدن» و «شک کردن» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این حالت روحی و ذهنی از فعلها و عبارات مرتبط با شک و سوءظن استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم بدگمان شدن معمولاً با ترکیبها و مشتقات مربوط به «ظن» و «ریب» بیان میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و عبارات هممعنی آن شامل سوءظن یافتن، کجانداز شدن، خیال بد بردن، بیاعتماد شدن و تردید کردن در نیت دیگران است.
جمعبندی و توضیح کامل بدگمان شدن
عبارت «بدگمان شدن» یک فعل مرکب فارسی است که از ترکیب صفت «بدگمان» (ریشه در زبان پهلوی به معنی اندیشه منفی) و فعل ربطی «شدن» پدید آمده است. این واژه توصیفکننده حالتی روانی و ذهنی است که در آن فرد، دیوار اعتماد را فرومیریزد و بیآنکه دلیل یا مدرک روشنی داشته باشد، به انگیزهها و رفتارهای اطرافیان خود با نگاهی تاریک و منفی مینگرد.
اگرچه این عبارت به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما مفهوم کلیدی آن یعنی «سوءالظن» در آیات متعددی از جمله آیه ۱۲ سوره حجرات به شدت نهی شده و از گناهان و آسیبهای جدی روابط اجتماعی شمرده شده است. در ادبیات فارسی نیز شاعران بزرگ مانند مولوی بارها انسانها را از افتادن در دام بدگمانی و قضاوتهای برآمده از ظن خطا برحذر داشتهاند.