یعنی چه
این کلمه ترکیبی از واژه «ابناء» (جمع مکسر ابن به معنای پسر یا فرزند) و ضمیر متصل «هم» (به معنای آنها) است و در کل به معنای پسران یا فرزندان آنها به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتحة بر روی همزه، سکون روی باء، فتحة روی نون همراه با الف مدی، فتحة روی همزه دوم و سکون روی میم است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «فرزندان آنها یا پسرانشان در زبان عربی»، واژه هفت حرفی «ابناءهم» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن و میزان تاکید بر جنسیت ذکور، از معادلهای فوق استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ماهیت عربی دارد و کلماتی مانند اولادهم یا بنیهم از نزدیکترین مترادفهای عربی آن به شمار میروند.
به فارسی
دقیقترین و روانترین برگردان این عبارت در زبان فارسی، واژههای «فرزندانشان»، «پسرانشان» یا «فرزندانِ آنان» است.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم کاربردهای معروفی دارد؛ از جمله در سوره قصص آیه ۴ که به سیاست فرعون در کشتار نوزادان پسر اشاره میکند: «يُذَبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ وَيَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ» (پسرانشان را سر میبرید و زنانشان را زنده نگه میداشت). همچنین در بافت تشبیه شناختی مانند آیه «يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ» (او را همانگونه که فرزندان خود را میشناسند، میشناسند) به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل ابناءهم
واژه «ابناءهم» یک ترکیب عربی فصیح متشکل از اسم و ضمیر است که در متون دینی، قرآنی و ادبیات فارسی کاربرد چشمگیری دارد. این کلمه از ریشه «ب ن ی» یا «ب ن و» مشتق شده و به طور دقیق به معنای «پسرانِ آنها» یا به صورت عامتر «فرزندانِ آنان» است و کاربرد مستقل بدون ضمیر ندارد.
در فرهنگ و ادبیات قرآنی، این واژه بار معنایی و نمادین خاصی را حمل میکند؛ بهویژه در بستر آیات مربوط به فرعون، نمادی از نسلکشی، قطع نسل، استضعاف و مخدوش کردن تکیهگاه نیروی انسانی یک جامعه به شمار میرود. در کاربردهای دیگر نیز نشاندهنده شناخت یقینی و استمرار نسل است.