یعنی چه
این اصطلاح در لغت به معنای شخص یا گروهی است که مورد خشم، ناخشنودی شدید و غضب واقع شده است. در فرهنگ اسلامی و متون دینی، این عبارت بیشتر به کسانی اشاره دارد که به دلیل لجاجت، عناد و زیر پا گذاشتن آگاهانه حق، مشمول خشم و عقوبت الهی شدهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «مَغْضوبٌ عَلَیْه» است که از دو بخش اسم مفعول تنویندار و حرف جر همراه ضمیر تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، عبارت «مغضوب علیه» به عنوان یک پاسخ ۹ حرفی برای نشانه رفتن فرد مورد غضب قرار گرفته استفاده میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی و قرآنی، این واژه معمولاً به صورت عباراتی ترجمه میشود که نشاندهنده قرار گرفتن تحت خشم الهی یا طردشدگی است.
به عربی
این ترکیب خود یک عبارت اصیل عربی است که عینا در زبان فارسی به کار میرود و حالت جمع آن در قرآن به صورت «المغضوب عليهم» آمده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این اصطلاح شامل کلماتی مانند «خشمگرفتهشده»، «مورد غضب قرار گرفته»، «خشمزده» و «منفور» است.
در قرآن
این اصطلاح به صورت جمع یکبار در آیه پایانی سوره فاتحه آمده است. مفسران قرآن «مغضوب علیهم» را کسانی میدانند که حق را به طور کامل شناختهاند، اما از روی لجاجت و عناد با آن مخالفت میکنند. این مرتبه سختتر از گمراهی معمولی (ضالین) است.
جمعبندی و توضیح کامل مغضوب علیه
عبارت «مغضوب علیه» یک ترکیب وصفی عربی است که به فرهنگ و زبان فارسی راه یافته و ریشه در واژه «غضب» دارد. این اصطلاح به معنای کسی است که مورد خشم و ناخشنودی شدید قرار گرفته و در ادبیات عامه و دینی، بیشتر دلالت بر خشم الهی و طرد شدن از رحمت پروردگار دارد.
بزرگترین و مشهورترین جلوه کاربرد این واژه در آیه پایانی سوره حمد است که مسلمانان روزانه آن را تکرار میکنند. در تفاسیر اسلامی، این عنوان نماد افرادی است که نه از روی نادانی، بلکه با آگاهی کامل و به دلیل لجاجت و منافع شخصی با حقیقت و هدایت ستیزه کردهاند و به همین دلیل مستحق عذاب و غضب شدهاند.
در کاربردهای عمومیتر زبان فارسی و حل جداول، این عبارت به عنوان صفت برای افراد مطرود، منفور یا کسانی که از چشم بزرگان و صاحبان قدرت افتاده و مورد غضب قرار گرفتهاند نیز به کار میرود.