یعنی چه
ضوضا (که در اصل عربی به صورت ضوضاء نگاشته میشود) به معنای آشفتگی صوتی، همهمه، شلوغی و فریادهای درهمبرهم جمعیت است که باعث اختلال در سکوت و آرامش میشود.
مترادف
این کلمات همگی بر مفهوم آشفتگی صوتی، صداهای بلند کلافهکننده و برهم خوردن تمرکز دلالت دارند.
متضاد
واژههایی که بیانگر حالت بیصدایی، برقرار شدن نظم صوتی و آرامش خاطر هستند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با فتح حرف ضاد اول و سکون واو به صورت «ضَوضا» تلفظ میشود.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، برای راهنمای «سر و صدا و غوغا» یا «همهمه»، کلمه ۴ حرفی «ضوضا» به عنوان پاسخ مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
واژگان انگلیسی فوق برای توصیف فضاها و موقعیتهای پر سر و صدا و آشفته به کار میروند.
به عربی
اگرچه خود کلمه «ضوضاء» در عربی ریشه دارد، اما در عربی مدرن و معیار، واژه «ضجيج» کاربرد بسیار رایجتری برای رساندن این مفهوم دارد.
به فارسی
برگردانهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل شور و غوغا، داد و قال، و همهمه صوتی است.
جمعبندی و توضیح کامل ضوضا
واژه «ضوضا» یا «ضوضاء» یک واژه وامگرفته شده از زبان عربی به شمار میرود که ریشه آن به صورت تقلیدی و آوایی (onomatopoeia) بر اساس محاکات اصوات درهمبرهم و غیرقابل تفکیک ساخته شده است. این واژه به هیچ عنوان با کلماتی چون «ضوء» یا «ضیاء» (به معنی نور و روشنایی) همریشه نیست و ریشه مجزای خود را دارد.
در کاربرد ادبي و اجتماعی، ضوضا نمادی از آشفتگی، بینظمی، هیاهوی کلافهکننده شهری و برهم خوردن تمرکز ذهنی است. این واژه به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما در متون کلاسیک فارسی و عربی به عنوان مظهر فضاهای شلوغ مانند بازار، جنگ یا ازدحام جمعیت به کار میرود.