یعنی چه
واژه «طق» یک اسم صوت (صوتواژه) است که برای توصیف صدای برخورد دو جسم سخت (مانند دو سنگ یا چوب) به کار میرود. همچنین در برخی متون قدیمی به صدای پریدن قورباغه در آب یا اصطلاحی برای مرگ سخت اشاره دارد.
مترادف
این کلمات بیشترین شباهت معنایی و آوایی را با واژه طق دارند.
متضاد
کلماتی که مفهوم سکوت و نبود هیچگونه صدایی را رسانند، متضاد این اسم صوت هستند.
هم خانواده
واژگانی که از ریشه صوتی طق مشتق شده یا شکل تکرارشونده آن هستند.
ریشه
این کلمه ریشه انتزاعی ندارد، بلکه یک واژه آواگانی (onomatopoeic) برگرفته از زبان عربی از ریشه (ط ق ق) است که به زبان فارسی گفتاری و کهن وارد شده است.
جمله سازی
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر اساس نوع و بافت صدا تعیین میشوند.
نماد چیست
واژه طق در آواشناسی نماد و نشاندهنده برخورد ناگهانی اجسام و بروز یک کیفیت صوتی تیز و لحظهای است.
جمعبندی و توضیح کامل طق
واژه «طق» یک اسم صوت یا صوتواژه (Onomatopoeia) است که در اصل از زبان عربی وام گرفته شده و به لغتنامههای معتبر فارسی مانند دهخدا و عمید راه یافته است. این کلمه دقیقاً برای تقلید و حکایت صدای برخورد دو جسم سخت به یکدیگر (مانند سنگ یا چوب) به کار میرود و در برخی بافتهای قدیمی، به صدای جهیدن قورباغه در آب نیز تعبیر شده است.
در تداول عامیانه و زبان فارسی امروزی، صورت نوشتاری و گفتاری این کلمه تغییر یافته و مردم بیشتر از واژگان «تق» یا «تقتق» (مثلاً در صدای در زدن یا کلیک کردن) استفاده میکنند. به همین دلیل صورت «طق» بیشتر در متون کهن، لغتنامههای قدیمی و به عنوان یک کلمه دو حرفی در جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد.