یعنی چه
المجوس در لغت و اصطلاحات تاریخی به قوم زرتشتیان یا همان پیروان آیین زرتشت گفته میشود که در منابع اسلامی غالباً به عنوان جامعه دینی ایران باستان شناخته میشوند.
تلفظ
این واژه در زبان عربی به صورت «اَلمَجوس» با فتح ميم و ضم جيم تلفظ میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم تاریخی از واژگان Magi (جمع Magus) یا Magians استفاده میشود.
به عربی
خود واژه «المجوس» معرب و کاربردی در زبان عربی است، هرچند امروزه برای آیین زرتشت از اصطلاح الزرادشتية نیز استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل زرتشتیان، مغان و در متون کهن گبر یا پارسیان است.
در قرآن
این واژه تنها یک بار در قرآن کریم (آیه ۱۷ سوره حج) در کنار ادیان دیگری چون یهود، نصارا، صابئین و مشرکان ذکر شده است. قرارگیری آن در این صف نشاندهنده رسمیت تاریخی این آیین به عنوان یک جامعه مذهبی مستقل است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و متون تاریخی، المجوس نماد احترام به آتش (به عنوان مظهر پاکی و قبله نیایش در آتشکدهها) و پیامآور مذهب و سنتهای دوران ایران باستان شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل المجوس
واژه «المجوس» یک لفظ عربیشده (معرب) است که ریشه در زبان پارسی باستان و کلمه «مَگوش» یا همان «مُغ» (روحانی زرتشتی) دارد. این کلمه از طریق زبان آرامی وارد زبان عربی شده و در طول تاریخ برای اشاره به پیروان دین زرتشت و ایرانیان باستان به کار رفته است.
در بسیاری از منابع قدیمی و سادهسازیشده، مجوس را به خطا «آتشپرست» معنا کردهاند؛ اما در پژوهشهای نوین و با استناد به متون قرآنی، مشخص است که این واژه به یک دین توحیدی تاریخی با ریشههای اصیل ایرانی اشاره دارد که دارای کتاب و پیامبر بودهاند.
این کلمه در قرآن کریم نیز دقیقاً یک بار در سوره حج آمده و در بافت فقهی و تفسیری اسلام، به عنوان جزیی از جوامع مذهبی صاحب کتاب یا شبهکتاب شناخته شده که تفاوتی بنیادین با مشرکان مکه داشتهاند.