یعنی چه
مُقَرَّب در لغت به معنی نزدیکشده است؛ یعنی کسی که به خاطر داشتن ویژگیهای خاص، پاکی، یا رتبه و منزلت بالا، به درگاه خداوند، حاکم یا یک شخص بزرگ نزدیک شده و مورد توجه و عنایت ویژه قرار گرفته است. این واژه واجد بار معنایی احترام و صمیمیت خاص است.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه ثلاثی مجرد «ق ر ب» به معنی نزدیکی مشتق شدهاند.
تلفظ
این کلمه با ضمه ميم، فتح قاف و فتح و تشدید راء به صورت مُقَرَّب تلفظ میشود و اسم مفعول از باب تفعیل است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه مقرب به عنوان معادل نزدیک، محرم یا ندیم کاربرد دارد و طول کلمه اصلی ۴ حرف است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، میتوان از معادلهای فوق برای انتقال حس نزدیکی و برگزیدگی استفاده کرد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در زبان مبدأ نیز دقیقاً به همین صورت و با همین معانی والا به کار میرود.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، مقرب نماد پاکی محض، برگزیدگی و بالاترین درجات عرفانی و معنوی است. این کلمه یادآور فرشتگان مقرب مانند جبرئیل و همچنین انسانهای پیشگامی است که در پیشگاه الهی به عالیترین رتبه قرب دست یافتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل مقرب
واژه مُقَرَّب ریشه در عمق مفاهیم معنوی و عرفانی دارد و به معنای کسی است که فراتر از روابط عادی، به واسطه شایستگی، تقوا یا جایگاه خاصش، به حریم یا درگاه شخصیتی بزرگ و در راس همه، پروردگار تقرب جسته است. این کلمه در قرآن کریم بارها برای توصیف ملائکه مقرب و بندگان راستین و پیشگامی که به بالاترین بهشتها دست مییابند، استفاده شده است.
در کاربرد روزمره و ادبی نیز وقتی فردی را مقرب مینامند، نشاندهنده اعتماد کامل، صمیمیت بالا و احراز جایگاه خاص او در نزد شخص اول یا یک مجموعه است. از این رو، واژههایی چون ندیم، محرم و همدم در پیوند نزدیک با این مفهوم قرار میگیرند.