عشتروت یعنی چه؟ نماد چیست و تلفظ صحیح آن

جمع‌بندی و توضیح کامل عشتروت

«عشتروت» نام یکی از کلیدی‌ترین ایزدبانوان در اساطیر و ادیان خاور نزدیک باستان، به‌ویژه در میان اقوام سامی، فینیقی و کنعانی است. او مظهر عشق، زیبایی، باروری و زایش بود، هرچند در پاره‌ای از جلوه‌ها ویژگی‌های خدای جنگ را نیز به خود می‌گرفت. این الهه از نظر تبارشناسی اساطیری با «ایشتار» بابلی و «اینانا»ی سومری هم‌ریشه و هم‌ارز است و در فرهنگ یونان باستان نیز با «آفرودیت» مطابقت دارد.

در عهد عتیق (تورات)، قوم یهود نام اصلی این الهه (عشتارت) را با واکه‌های کلمه عبری «بوشت» به معنی شرم و رسوایی ترکیب کردند تا تلفظ آن به «عشتروت» تغییر یابد و ماهیتی تحقیرآمیز پیدا کند. این امر به دلیل مخالفت شدید با آیین‌های پرستش این بت و شهوت‌رانی‌های معبدی مرتبط با آن صورت گرفت.

در فرهنگ اسلامی و متن قرآن کریم، نام عشتروت مستقیماً ذکر نشده است، اما به زوج یا بت همتای او یعنی «بعل» در سوره صافات اشاره شده است. این واژه امروزه به عنوان یک مدخل تاریخی و اسطوره‌شناختی در لغت‌نامه‌ها و جداول کلمات متقاطع کاربرد دارد.