یعنی چه
مفاتن جمع مَفْتَن یا مَفْتِن است و به معنای بخشهای جذاب، محاسن اندام و جلوههای دلفریبی است که توجه دیگران را به شدت جلب کرده و باعث مجذوب شدن یا به اصطلاح شیفتگی و فتنه میشود. این واژه اغلب برای توصیف زیباییهای ظاهری به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت مَفاتِن (فتحه روی میم و فاء) تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، این واژه معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «زیباییها»، «جاذبهها» یا «دلفریبیها» میآید و دقیقا ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم مفاتن در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن از این واژهها استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خود واژه مفاتن ریشه عربی دارد، در زبان مبدأ برای توضیح آن از کلماتی چون محاسن یا عباراتی که به زیبایی اندام و چهره اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و سره فارسی برای این کلمه شامل واژههایی چون جاذبهها، دلفریبیها، زیباییهای ظاهری و فریبندگیهاست.
نماد چیست
این واژه در متون ادبی و اخلاقی گاهی به عنوان نماد و مظهر زیباییهای فریبنده، وسوسهها و کششهای ظاهری دنیا به کار میرود که میتواند انسان را مجذوب و شیفته خود کند.
جمعبندی و توضیح کامل مفاتن
واژه مفاتن یک اسم جمع تکسیر عربی از ریشه «ف ت ن» است که به طور گسترده در زبان و ادبیات فارسی به کار میرود. این کلمه به معنای جلوهها، زیباییها، محاسن ظاهری و بخشهای دلفریبی است که مایه مجذوب شدن و شیفتگی تماشاگر میشود. ریشه اولیه این واژه در عربی به معنای گداختن طلا در آتش برای سنجش خلوص بوده که بعدها به مفاهیم امتحان، آشوب و سپس دلربایی توسعه یافته است.
اگرچه خود کلمه مفاتن به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما همخانوادهها و مشتقات پرشمار آن مانند فتنه و مفتون بارها با مضامین آزمایش و فریب ذکر شدهاند. در کاربردهای جدول و لغتنامه، این واژه ۵ حرفی مترادف با محاسن، جاذبهها و فریبندگیهای ظاهری انسان یا طبیعت قلمداد میشود.