یعنی چه
به هر نوع دانه، بذر، هسته یا حبوبات گیاهی گفته میشود که بهطور طبیعی یا در اثر فرآوری، بوی خوش و معطری دارد و معمولاً در آشپزی، عطاری یا طب سنتی برای طعمدهی و خوشبو کردن استفاده میشود.
تلفظ
دانِهی خوشبو (تلفظ در فارسی معیار).
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، این عبارت به عنوان یک توصیف ۱۱ حرفی (با احتساب فاصله یا بدون آن) برای مفاهیمی مثل بذر معطر یا نام بردن از ادویههایی نظیر هل به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی معادلهای Fragrant seed و Aromatic seed برای توصیف این مفهوم رایج هستند.
به عربی
معادلهای دقیق در زبان عربی برای اشاره به دانههای خوشبو، حَبّة طيّبة الرائحة و بذرة عطرية هستند.
به فارسی
معادلهای فارسی آن شامل بذر معطر، دانه خوشعطر، حبه خوشبو و در برخی کاربردهای آشپزی، ادویه معطر است.
نماد چیست
این ترکیب در ادبیات و فرهنگ عامه، نمادی از پاکیزگی روحی، خیر و برکت، مهماننوازی و در برخی متون عرفانی، استعارهای از وجودِ معنوی است که با اثرگذاری نیکو (بوی خوش) همراه است.
جمعبندی و توضیح کامل دانه ای خوشبو
عبارت «دانهای خوشبو» یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که برای توصیف انواع بذرها و حبههای گیاهی با رایحه مطبوع به کار میرود. این واژه در لغتنامهها به عنوان یک مدخل مستقل ثبت نشده و بیشتر به عنوان صفت برای ادویهها یا گیاهانی نظیر هل، میخک و زیره استفاده میشود.
در فرهنگ و ادبیات، استفاده از این ترکیب فراتر از معنای لغوی رفته و به مفاهیمی همچون طراوت، برکت و پاکیزگی اشاره دارد. اگرچه این ترکیب دقیقاً در متن قرآن نیامده، اما واژگان مرتبط با آن مانند «ریحان» برای توصیف نعمات الهی و دانههای معطر در متون مذهبی کاربرد داشته است.