یعنی چه
ناملایمات روزگار به معنای تلخیها، فشارها، رنجها و همهٔ دورههای سختی است که انسان در مسیر زندگی و با گذر زمان با آنها روبهرو میشود؛ رویدادهایی که خارج از کنترل انسان بوده و سازگاری با آنها دشوار است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول خودِ «ناملایمات روزگار» با ۱۵ حرف است. همچنین واژههایی مانند شدائد، مصائب، گرفتاریها و ناگواریها نیز میتوانند به عنوان کلمات هممعنی در جدول استفاده شوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم ناملایمات روزگار از واژههایی استفاده میشود که به سختیهای دوران یا دگرگونیهای ناخوشایند زندگی اشاره دارند.
به عربی
در زبان عربی ترکیبات متعددی وجود دارد که دقیقاً به تلخیها و گرفتاریهای ناشی از گردش زمانه اشاره میکنند.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی این ترکیب شامل عباراتی چون سختیهای زمانه، دشواریهای زندگی، گرفتاریها، مصائب، بلایا و تلخیهای زندگی است. ریشهٔ این واژه از «نا» (پیشوند نفی) + «ملایم» (نرم و سازگار) به همراه پسوند جمع «ات» و کلمهٔ «روزگار» (دوران و زمانه) تشکیل شده است.
در قرآن
ترکیب «ناملایمات روزگار» به صورت مستقیم و عیناً در متن قرآن نیامده است؛ اما مفاهیم همسو با آن مانند آزمایشهای الهی، سختیها و ابتلائات در آیات متعددی مطرح شده است. از جمله آیه ۱۵۵ سوره بقره که میفرماید: «وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الخَوْفِ وَالجُوعِ...» که به امتحان انسانها با ترس، گرسنگی و نقص در اموال و جانها اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، ناملایمات روزگار نمادی از فراز و نشیبهای بیپایان دنیا، تلاطم امواج، سنگلاخ مسیر و زمستان زندگی است. این مفهوم چرخوفلک بخت و ناپایداری دنیا را بازگو میکند و در عین حال نمادی برای محک خوردن، صبر و رسیدن انسان به پختگی و کمال به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ناملایمات روزگار
عبارت «ناملایمات روزگار» یک اصطلاح ترکیبی و کنایی بسیار رایج در زبان و ادبیات فارسی است که برای توصیف مجموعهای از رنجها، گرفتاریها، مشکلات و پیشآمدهای ناخوشایندی که در طول زندگی گریبانگیر انسان میشود، به کار میرود. این اصطلاح از دو بخش «ناملایمات» (به معنی ناسازگاریها و ناگواریها) و «روزگار» (به معنی دهر، زمانه و دنیا) ساخته شده است.
در نگاه ادبی و عرفانی، این ناملایمات و چرخ دگرگونخواه زمانه نه تنها مایه نابودی نیستند، بلکه به عنوان نمادی از آزمونهای سخت زندگی برای صیقل دادن روح بشر و رسیدن به پختگی قلمداد میشوند. فرهنگ عامه و متون کهن نیز همواره انسان را به پایداری در برابر این توفانهای گذرای زمانه دعوت میکنند.