یعنی چه
واژه پسران شکل جمع کلمه پسر است که به فرزندان مذکر، پورها و جوانانی از جنس نرینه اشاره دارد. این واژه کاملاً اصیل و فارسی است و ریشه در زبانهای ایران باستان دارد.
هم خانواده
از آنجا که پسران یک واژه اصیل فارسی و جامد است، واژههای همخانواده آن به صورت اشتقاق صرفی عربی نیستند و از طریق ترکیب یا افزودن پسوند ساخته میشوند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «فرزندان مذکر» یا «جمع پسر»، کلمه ۵ حرفی «پسران» یا کلمات مشابهی مانند پوران به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به موقعیت کلام، برای اشاره به گروهی از پسران از واژه Boys و برای اشاره به فرزندان مذکر یک خانواده از واژه Sons استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی کلمات متعددی معادل پسران هستند. برای نمونه در آیه معروف سوره کهف آمده است: «الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِینَةُ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا» که در آن بنون به معنی پسران به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل پسران
واژه «پسران» شکل جمع کلمه «پسر» است و در زبان فارسی به فرزندان و جوانان مذکر اطلاق میشود. این کلمه ریشهای بسیار کهن دارد و از زبان فارسی میانه (پهلوی) به صورت pusar و در اوستایی از ریشه putra به معنای فرزند به ما رسیده است. در فرهنگ سنتی و نمادشناسی اساطیری، پسران اغلب نماد استمرار نسل، تکیهگاه خانواده، نیروی کار و پویایی به شمار میرفتهاند.
از نظر ساختار زبانی، از آنجا که این کلمه ریشه اصیل ایرانی دارد، کلمات همخانواده آن برخلاف کلمات عربی بر پایه وزن و خطبههای صرفی نیستند، بلکه با ترکیبهای واژگانی نظیر پسرانه، پسرک و پسربچه شناخته میشوند. معادلهای این واژه در ادبیات و متون قرآنی شامل ابناء و بنون است که بارها به عنوان جلوهای از نعمتها و پیوندهای خانوادگی از آنها یاد شده است.