یعنی چه
عفره در لغت به معنی رنگ خاکی، غبارآلود یا خاکستری مایل به سفید است. همچنین به گرد و غبار برخاسته از زمین و سطح خاک نیز اطلاق میشود. در نامگذاریها، این واژه اشاره به نوعی آهوی دشت با پوست خاکیرنگ دارد و در گذشته به شب سیزدهم ماه قمری نیز گفته میشد.
تلفظ
این کلمه در متون لغوی غالباً به صورت عَفْرَه یا عُفْرَة تلفظ میشود که برخاسته از ریشه عربی ع-ف-ر است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه عفره به عنوان پاسخ ۴ حرفی برای واژههایی چون رنگ خاکی، غبارآلود یا آهوی دشت به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن، از معادلهای مرتبط با خاک و غبار استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل اصطلاحاتی چون خاکی، گردآلود، خاکستریفام و زمین خاکی است.
نماد چیست
این واژه به دلیل ریشهاش در خاک، در متون کهن و عرفانی نمادی از تواضع، خاکساری و پیوند با زمین است. همچنین در ادبیات عرب، به عنوان نماد آهو، مظهر زیبایی بکر، معصومیت و طبیعت آزاد به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل عفره
واژه عفره ریشه در زبان عربی (ع-ف-ر) دارد و به طور کلی بیانگر مفاهیمی چون خاک، غبار، و رنگ متمایل به خاکی و سرخی کدر است. این کلمه در زبان فارسی بیشتر در متون کهن، لغتنامهها و به عنوان یک اصطلاح چهارحرفی در جدول کلمات متقاطع کاربرد دارد.
علاوه بر معنای رنگی و ظاهری، عفره در تعابیر زیستشناختی قدیمی به نوعی آهوی دشت که همرنگ خاک است اشاره دارد و در ادبیات نمادی از معصومیت، تواضع و پیوند با طبیعت به شمار میرود. همخانوادههای مشهوری مانند عفر و عفریت نیز از همین ریشه مشتق شدهاند.