یعنی چه
روکوروکوبی در اسطورهها و فرهنگ عامه ژاپن نوعی «یوکای» (موجود فراطبیعی یا شبح) است. این موجود در طول روز کاملاً شبیه یک انسان عادی (معمولاً زن) زندگی میکند، اما شبها هنگام خواب، گردنش بهطور غیرطبیعی و ماردانی بسیار بلند میشود یا سرش از بدن جدا شده و به پرواز درمیآید تا دیگران را بترساند یا روغن چراغها را بلیسد.
تلفظ
این واژه به صورت رُکوروکوبی (rokurokubi) تلفظ میشود و ساختاری روان در زبان ژاپنی دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این سوال به عنوان شبح گردندراز ژاپنی، خودِ کلمه «روکوروکوبی» با ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از همان نام اصلی وامواژه یا عبارت توصیفی برای اشاره به آن استفاده میشود.
به فارسی
معادل دقیقی در واژگان اصیل فارسی ندارد، اما به صورت توصیفی «شبح گردنقرقرهای» یا «یوکای گردندراز» نامیده میشود.
نماد چیست
در تحلیلهای اسطورهشناختی، روکوروکوبی نمادی از دوگانگی وجودی انسان (ظاهر آرام در روز و باطن سرکش در شب)، اشتهای حریصانه، کنجکاویهای ممنوعه و عواقب کارما یا اعمال گناهکارانه پنهانی شخص و خانوادهاش محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل روکوروکوبی
روکوروکوبی یکی از مشهورترین موجودات در فولکلور و اسطورهشناسی ژاپن (دسته یوکای) است. معنی تحتاللفظی آن از ترکیب دو واژه «روکورو» به معنی چرخ سفالگری یا قرقره (به نشانه حرکت کشسان) و «کوبی» به معنی گردن شکل گرفته است که روی هم رفته مفهوم «گردنکشیده» را میرساند. این واژه کاملاً بیگانه بوده و ریشهای در زبان یا فرهنگ فارسی و متون اسلامی نظیر قرآن ندارد.
روایتهای کلاسیک این موجود را به دو دسته تقسیم میکنند؛ دستهای که صرفاً گردنشان به درازا کشیده میشود و دستهای قدیمیتر به نام نوکهکوبی که سرشان به طور کامل جدا شده و در هوا به پرواز درمیآید. این افسانه در هنر، ادبیات فانتزی و انیمههای مدرن ژاپنی کاربرد فراوانی دارد و بازتابدهنده ترسهای ناخودآگاه انسان از تغییرات بدن در خواب و تجسم دوگانگیهای اخلاقی است.