یعنی چه
این عبارت یک ترکیب عربی قرآنی (بِ + رَحْمَت + هِ) است و به معنای «بهواسطهٔ رحمت او»، «با مهربانی او» یا «در پرتو لطف و بخشایش خداوند» به کار میرود که به منشأ الهی هر خیر و نعمتی اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت قرآنی با کسرهٔ حرف اول و تاء، و سکون حرف حاء به صورت «بِرَحْمَتِهِ» است.
در جدول
پاسخ دقیق در جدول برای این کلمه ۶ حرفی، خود واژه «برحمته» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم عبادی و دینی از تعابیر فوق استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و عبارات هممعنی آن در این زبان شامل بفضله و برأفته میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق روان فارسی این عبارت شامل «با مهر و شفقت او»، «به لطفش» و «در سایهٔ بخشش او» است.
در قرآن
این عبارت و ترکیبات مشابه آن دهها بار در قرآن آمده است؛ مانند آیه ۷۴ سوره آلعمران: «يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ» (هر کس را بخواهد به رحمت خود اختصاص مىدهد). مفسران این رحمت را به نبوت، بهشت، باران و مغفرت معنا کردهاند.
جمعبندی و توضیح کامل برحمته
واژه «برحمته» یک عبارت ترکیبی قرآنی و عربی است که از سه جزء «بِ» (حرف جر به معنی به/با)، «رحمت» (مهربانی و شفقت) و «هِ» (ضمیر متصل به معنی او) تشکیل شده است. این عبارت در ادبیات اسلامی و متون کهن فارسی راه یافته و به معنای «به واسطهٔ لطف و مهربانی خداوند» به کار میرود.
در فرهنگ قرآنی، این تعبیر به عنوان نمادی از امید، نجات و خیر مطلق شناخته میشود و در مقابل مفاهیمی چون غضب یا عذاب الهی قرار میگیرد. هر جا سخن از هدایت، بخشش گناهان یا نعمات مادی و معنوی مانند باران و بهشت است، این تعبیر جلوه میکند.
در نهایت، کاربرد این کلمه در جدولها و متون مذهبی، یادآور این اصل کلامی است که تمام مواهب جهان هستی و رستگاری انسان در آخرت، تنها در پرتو و به سبب رحمت بیکران الهی پدید میآید.