تلفظ
این عبارت بهصورت روان و با کسر اضافه در انتهای هر بخش (گِردْآگِرْدِ لَبْ وَ دَهان) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق و ۱۴ حرفی در جدول خودِ عبارت «گرداگرد لب و دهان» است. واژگان کوتاهتری مانند «نس»، «نول» و «پوز» نیز به عنوان طراحان جدول برای این مفهوم استفاده میشوند.
به انگلیسی
در اصطلاحات علمی و پزشکی از واژه Perioral برای توصیف این ناحیه استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این بخش از ترکیبهای توصیفی پیرامون دهان استفاده میکنند.
در قرآن
عین عبارت «گرداگرد لب و دهان» یا واژه «نس» در قرآن کریم ذکر نشده است. با این حال، کلمه «خُرْطُوم» (در آیه ۱۶ سوره قلم) به معنی پوز و بینی، نزدیکترین واژه از نظر جغرافیای چهره به این مفهوم است.
نماد چیست
این ناحیه مرز میان درون و بیرون بدن و محل خروج سخن است؛ از این رو نماد مرز گفتار و سکوت و بروز احساسات چهره به شمار میرود. در فرهنگ عامه، اصطلاحاتی مانند به خاک مالیدن این ناحیه (پوز) نماد شکست و تحقیر است.
جمعبندی و توضیح کامل گرداگرد لب و دهان
عبارت «گرداگرد لب و دهان» یک ترکیب توصیفی در زبان فارسی است که به کل محدوده آناتومیکی پیرامون لبها و بخش بیرونی دهان اشاره دارد. در لغتنامههای معتبر پارسی دری همچون دهخدا و معین، برای این مفهوم واژگان اصیل و کهنی مانند «نُس»، «نول» و «پوز» ذکر شده است که در اشعار شاعران کلاسیک نیز کاربرد داشتهاند.
این اصطلاح در کاربردهای روزمره، پزشکی (به عنوان ناحیه پریاورال) و همچنین در طراحی سؤالات جدولهای متقاطع جایگاه ویژهای دارد. از نظر معنایی و نمادین، این بخش از صورت به عنوان مرز اصلی جاری شدن سخن، ابراز عواطف ظاهری و در کنایات زبان فارسی، نمادی از عزت یا طمع و شکست شناخته میشود.