یعنی چه
نوشیدنی به هر نوع مایعی گفته میشود که انسان یا موجودات زنده میتوانند آن را به منظور رفع تشنگی، تأمین آب بدن، تغذیه یا لذت ببرند؛ مانند آب، چای، قهوه، شربت و آبمیوه. این واژه در اصل صفت لیاقت از مصدر نوشیدن است که به مرور زمان به اسم ذات تبدیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف درخواستی، واژههایی مانند نوشیدنی (۷ حرف)، آشامیدنی (۸ حرف)، مشروب (۵ حرف) و شربت (۴ حرف) به عنوان پاسخ کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Drink برای انواع نوشیدنیها به صورت عام و روزمره استفاده میشود، در حالی که واژه Beverage بیشتر در متون رسمی، تجاری و منوها به کار میرود.
به عربی
در عربی فصیح به هر نوع مایع آشامیدنی «شراب» میگویند (چنانکه در قرآن نیز آمده است). واژه «مشروب» نیز در مکالمات معاصر کاربرد گستردهای دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژه İçecek از ریشه فعل içmek به معنای نوشیدن ساخته شده و دقیقاً معادل نوشیدنی یا آشامیدنی در فارسی است.
نماد چیست
نوشیدنی، بهویژه آب، در فرهنگهای مختلف نماد اصلی حیات، پاکی و بقا است. در فرهنگ ایرانی، پذیرایی با نوشیدنیهای سرد یا گرم نشانهٔ بارز مهماننوازی محسوب میشود. همچنین در ادبیات عرفانی، نوشیدنی (مانند می یا آب حیات) مجاز از معرفت شهودی، عشق الهی و سیراب شدن روح است.
جمعبندی و توضیح کامل نوشیدنی
واژه «نوشیدنی» یک اصطلاح اصیل فارسی است که از ترکیب مصدر «نوشیدن» و پسوند لیاقت ساخته شده است. ریشه این کلمه به واژه پهلوی و اوستایی به معنای جاودانگی و ضد مرگ بازمیگردد که نشاندهنده پیوند عمیق مایعات حیاتبخش با مفهوم بقا در ذهن ایرانیان است. این کلمه امروزه شامل طیف وسیعی از مایعات مانند آب، چای، آبمیوهها و سایر خوراکیهای روان میشود.
در ابعاد فرهنگی و مذهبی، گرچه خود واژه فارسی در قرآن نیامده، اما معادل عربی آن یعنی «شراب» بارها برای توصیف نعمتهای دنیوی و بهشتی (مانند عسل یا نوشیدنیهای پاکیزه) به کار رفته است. در ادبیات عرفانی ایران زمین نیز نوشیدنیها همواره بستر استعارههای بزرگی چون جوشش درونی، جاودانگی و عشق الهی بودهاند.